Sanook.commenu

ค้นหา ตรวจหวย ข่าว อีเมล์ ดูทีวีออนไลน์ ฟังเพลงออนไลน์ คลาสสิฟายด์ ริงโทน เกมส์ ดูทั้งหมด »

สนุก! เว็บบอร์ด > หมวดหมู่ > ชุมชนสนุก! > ชุมชนไทยเมท > ลาก่อน ไทยเมท
ผู้ดูแล: StaffThaimate
หน้า: 1 2 3
ชนิดกระทู้ ผู้เขียน ลาก่อน ไทยเมท  (อ่าน 1960 ครั้ง)
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #45: 23 พ.ย. 15, 21:26 น

สุริยะคราส อำนาจที่ถูกกลืน

สรรพสิ่ง ใดใด ในสามภพ
ต้องสยบ ยอมให้ ผู้ใหญ่ยิ่ง
เหนือกว่าใคร ที่เห็น เป็นเรื่องจริง
ใครกล้าอิง ลองของ ต้องบรรลัย

สุริยะ เมื่อเคลื่อน สะเทือนลั่น
สามโลกนั้น ก็กลัว ตัวสั่นไหว
ความร้อนเร่า เผาแผลง ทุกแหล่งไป
มอดม้วยได้ เมื่ออาทิตย์ แผดฤทธา

จนถึงวัน จันทรา  เข้ามาใกล้
เรียงตามไป กับโลก โบกเงาหนา
เข้าคราสทับ ดับแสง สุริยา
อหังการ์ จบสิ้น ทั้งอินทรีย์

คนทั้งหลาย ควรรู้ ดูเอาไว้
จะยิ่งใหญ่ หรือเป็น เช่นเศรษฐี
อาจล่วงหล่น ปนลง คลุกผงคลี
ทำความดี ดีติดตน ไปจนตาย.

Tags:
 
Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #46: 23 พ.ย. 15, 21:27 น

ตะวันแห่งการรอ

ดวงตะวัน แห่งการรอ เริ่มทอแสง
ใจอ่อนแรง คอยฝัน กับวันใหม่
ยอดดอกอ้อ ล้อร่ำ อยู่รำไร
ดอกหัวใจ ผันผ่าน บานไม่เป็น

รอมานาน เหลือใจ ใครจะเชื่อ
เขาจะเกื้อ ใจให้ ก็ไม่เห็น
ตะวันลอย คล้อยต่ำ เมื่อยามเย็น
สุดซ่อนเร้น ใจร้าว กับเปล่าดาย

ตะวันขึ้น- ลงตรงนี้ สักกี่ครั้ง
ใจก็ยัง รอเขา ที่เฝ้าหาย
แสงตะวัน แปลบปลาบ เมื่อทาบกาย
มิทำให้ เรานี้ มีรู้ตัว

ความกว้างใหญ่ ไพศาล แห่งม่านฟ้า
จันทร์ส่องหล้า พร่าแรง แห่งสลัว
ฟ้าเริ่มใส ใจเริ่มเหงา เป็นเงามัว
หลับก็กลัว ไม่เห็นเงา เมื่อเขาเยือน

จันทร์ขึ้นลง ตรงนี้ สักกี่ครั้ง
ฉันก็ยัง มีเหงา เป็นเงาเพื่อน
เดือนตะวัน ร้างลา ยังมาเยือน
ไม่ลืมเลือน ฟ้าชื่น ทุกคืนวัน

ดวงตะวัน แห่งการรอ เริ่มทอแสง
เริ่มล้าแรง เมื่อเขาลับ ไม่กลับหัน
สะอื้นร่ำ น้ำตา กับจาบัลย์
อีกกี่วัน คนไปลับ จะกลับคืน.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #47: 23 พ.ย. 15, 21:29 น

เด็กดอยยังคอยเรา

ด้วยจิตใจ ตั้งมั่น จะฟันฝ่า
ทางข้างหน้า อนาคต จะสดใส
ยังมิเคย เกี่ยวข้อง ผองผู้ใด
เร่งเรียนไป ให้ทัน วันเวลา

เพียงบางครั้ง เศร้าสร้อย และหงอยเหงา
บ้านหลังเก่า จากไกล ให้หวนหา
จึงเรียบเรียง เศร้าซ้อน เป็นกลอนมา
อาจเหมือนว่า ช้ำใจ แต่ไม่เคย

เห็นคนอื่น มีแม่พ่อ มารอหา
คนบ้านป่า ช้ำฟก โอ้อกเอ๋ย
พ่อสิ้นไร้ แม่ไกลห่าง ร้างชิดเชย
ใช่ร้างเลย ที่ทำ เพราะจำเป็น

ไร้คนใกล้ ไกลคนห่าง อ้างว้างนัก
ไม่รู้จัก ผู้ใด มาให้เห็น
มีอักษร เป็นกลอน ซ่อนลำเค็ญ
ทั้งยังเน้น ภาษาไทย ให้แข็งแรง

บ้านบนดอย ยังคอย เด็กน้อยกลับ
เพื่อไปปรับ แผ่นดิน ถิ่นแอบแฝง
เก็บปัญญา ความรู้ใหม่ ไปสำแดง
เพื่อล้างแหล่ง ปัญญาไร้ ให้ทันคน.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #48: 23 พ.ย. 15, 21:30 น

คิดถึงแม่

คงเหลือเพียง แค่ความเหงา กับเศร้าโศก
เมื่อลมโยก เสียงหัวใจ ไร้กล้าแกร่ง
มองตามแม่ ที่จากไป อย่างไร้แรง
ทางเดินแห่ง แม่กับเรา เหงาตามเคย

เรือที่ห่าง ไปลับ กับร่างแม่
ทุกข์ท้อแท้ เท่าไร ไม่กล้าเผย
เดินเข้าห้อง มองรอบข้าง เหมือนอย่างเคย
ไม่มีเลย เงาของแม่ แลไม่มี

กลิ่นไออุ่น ของแม่นี้ ยังมีเหลือ
พอได้เจือ ความเหงาบ้าง ถึงยังหงอย
คิดถึงฟ้า ป่าใหญ่ ที่ในดอย
บ้านหลังน้อย กลางดอยใหญ่ ในพนา

ตามทางเดิน เลี้ยวสอด ลอดไหล่เขา
หมอกยั่วเย้า ยอดดอย ให้คอยหา
เสียงน้ำตก จากขุนเขา เจ้าน้ำตา
ไหลออกมา จากถ้ำ เป็นลำธาร

ใช้เขื่อนใหญ่ ขวางกั้น กันลำน้ำ
ประโยชน์ล้ำ กันไฟป่า มาพร่าผลาญ
ได้ใช้ไฟ จุนเจือ เพื่อสำราญ
เขียนตั้งนาน ไม่ลืมแม่ แย่จริงเรา

เดินก้มหน้า ใจเศร้า เข้าในบ้าน
นั่งเขียนอ่าน บทเรียนไว้ คลายความเหงา
หยิบหนังสือ มาวางไว้ ด้วยใจเรา
จะหนักเบา แค่ไหน ใจจะทน.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #49: 23 พ.ย. 15, 21:32 น

เด็กเลว

ขอก้มกราบ ขออภัย ได้หลงผิด
ชักชวนมิตร เพื่อนพ้อง  ลองเถียงเล่น
อยากเถียงกับ ผู้ใหญ่ เถียงให้เป็น
เปิดประเด็น ต่อกร จนร้อนเลย

ดึงเอาแม่ เป็นผู้ใหญ่  ทางฝ่ายหนู
ใครไม่รู้  ด่าว่าแม่  แย่จริงเอ๋ย
บอกกับเพื่อน ให้เลิกไป  ไม่ได้เลย
เพื่อนบอกเฉย  อย่าสู่รู้  ตรูจัดการ

มีแต่คน  เข้ามา  ด่าแต่แม่
หมดทางแก้  ให้ใคร  ไปสงสาร
เพราะเพียงอยาก  เอาชนะ  จึงระราน
ส่อสันดาน  ไม่ดี  มาที่ตัว

หมดอดทน  มาถึง  ดึงปลั๊กออก
เมื่อเขาบอก  คนพาล  สันดานชั่ว
ถึงคิดได้  สายไป  เพราะใจมัว
ไม่ออกตัว  กับใคร  ให้อับอาย

โปรดอย่าด่า  แม่หนู  ไม่รู้เรื่อง
ใครโกรธเคือง  ด่ามานี่  ที่หนูได้
หนูผิดจริง  เกินจะ  ให้อภัย
โกรธเท่าไร  ด่าไป  ไม่โกรธเลย

มันจะเป็น   บทเรียน  เกินเขียนอ่าน
จะยาวนาน  แค่ไหน  ไม่เมินเฉย
จำติดตัว  จำติดใจ  จนตายเลย
ใครไม่เอ่ย   หนูก็จำ  เป็นตำนาน

หนูไม่หวัง  ให้ใคร  อภัยโทษ
แต่อย่าโกรธ  โทษแม่  แค่ทางผ่าน
ดึงเอาแม่  มาเล่น  เป็นสะพาน
ขอกราบกราน  มาด่าหนู  แต่ผู้เดียว.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #50: 23 พ.ย. 15, 21:33 น

กระทู้ปักหมุด

หนูขอบคุณ ผู้ใหญ่ ในที่นี้
เมื่อหมุดมี ติดไว้ ในบ้านหนู
จะได้เป็น เยี่ยงไว้ ให้ใครดู
ผิดถูกรู้ แก่ใจ ให้นำพา

ด้วยอารมณ์ ร้อนเร่า เข้าทางผิด
เถียงประชิด ติดไป ผู้ใหญ่กว่า
หูก็มี มันสมอง อีกสองตา
ไม่นำพา ไม่สนใจ ใครไม่ฟัง

จนเวลา ผ่านไป ไม่นานนัก
เคยรู้จัก พอทักไป ถึงหงายหลัง
ความสุขที่ ได้ไป ไม่จีรัง
ต้องมานั่ง ร้องไห้อยู่ แต่ผู้เดียว

จนผู้ใหญ่ ใจดี ชี้ทางให้
ขออภัย ถ้าจะให้ ใครแลเหลียว
ไม่ต้องแอบ ซ่อนเร้น ตัวเป็นเกลียว
เป็นทางเดียว ที่จะได้ ใจกลับคืน

จึงขอฝาก ทุกท่าน ที่อ่านนี้
ความผิดมี รู้แก่ใจ อย่าไปฝืน
ขออภัย ทำได้ ให้ยั่งยืน
ความผิดอื่น จงตั้งใจ อย่าไปทำ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #51: 23 พ.ย. 15, 21:34 น

ก็แค่เด็ก

แค่เราเพียง เด็กกว่า เขาหาเรื่อง
ใช่โกรธเคือง กันมา ก็หาไม่
ผิดตรงไหน ไม่บอกเรา ให้เข้าใจ
หรือผู้ใหญ่ ทำอะไร ไม่ผิดเลย

เรื่องตัวเอง เขียนไม่ได้ ใครจะคิด
เด็กต้องผิด ใช่ไหม ผู้ใหญ่เอ๋ย
เรื่องแบบนี้ คงประจำ ทำไว้เลย
เด็กจะเอ่ย ไม่ได้ ไม่นำพา

โดนเขาด่า สารพัด จัดว่าเล็ก
เราเป็นเด็ก ต้องยกให้ ผู้ใหญ่กว่า
เขาจะเหยียบ จะย่ำ กระหน่ำมา
จะวาจา อนาจาร ปล่อยผ่านไป

ยุติธรรม ในที่นี้ ไม่มีเหลือ
ความเอื้อเฟื้อ ช่างยากไร้ ใจผู้ใหญ่
คงต้องลา สักที วันนี้ไป
เป็นผู้ใหญ่แค่ไหนก็ไม่มา.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #52: 23 พ.ย. 15, 21:35 น

อะไรเด็กก็ผิด

กระโถนตั้ง วางไว้ ข้างในห้อง
เด็กเดินมอง มัวเหลียวหน้า ผวาเตะ
ผู้ใหญ่ดุ เหมือนขย้ำ ทำเละเทะ
ผู้ใหญ่เตะ ใครวางไว้ ใกล้ใกล้ตรีน

ส่งเสียงเรอ เอ้ออ้า ว่าอิ่มแล้ว
ส่งเสียงแจ้ว สกุลนี้ คง-หนี-สิ้น
ผู้ใหญ่เรอ บอกว่า ช่างน่ากิน
ลงท้องสิ้น เสียงลมย้อน ช่วยผ่อนคลาย

เสียงผายลม ดังป้าด บาดแก้วหู
ผู้ใหญ่ดู บอกน่าชัง หยั่งเหลือหลาย
ผู้ใหญ่บ้าง ดังกว่า ไม่น่าอาย
มันระบาย ลมเก่า เอาออกมา

จงเห็นใจ เด็กบ้าง อย่างเด็กเด็ก
ทั้งเรื่องเล็ก น้อยไป ถึงใหญ่กว่า
ค่อยค่อยสอน ค่อยค่อยพร่ำ จำนรรจา
โตขึ้นมา เป็นผู้ใหญ่ ก็ได้ดี.   

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #53: 23 พ.ย. 15, 21:37 น

ของหนูประตูสี่               

มีประตู บานหนึ่ง ซึ่งปิดอยู่
หนูเปิดดู เห็นคน อลหม่าน
ทั้งพ่อแม่ พี่ป้า ครูอาจารย์
คนทำงาน ผ่านหนู ไปไม่ใยดี

มีประตู บานหนึ่ง ซึ่งปิดอยู่
หนูเปิดดู เห็นไฟ ตั้งหลายสี
ทั้งเสียงเพลง กึกก้อง นักร้องมี
คนที่นี่ ดื่มเหล้า กันเมามัว

มีประตู บานหนึ่ง ซึ่งปิดอยู่
หนูเปิดดู ก็เห็น เป็นคนชั่ว
ลักขโมย ฆ่าฟัน กันไม่กลัว
รีบออกตัว ว่าหนู อยู่บ้านไกล

มีประตู บานหนึ่ง ซึ่งปิดอยู่
หนูเปิดดูเ ห็นสายรุ้ง พุ่งสดใส
ทั่วท้องฟ้า แวววับ งามจับใจ
เข้าไปใกล้ จึงรู้ (ประ)ตูโรงเรียน

ตั้งท่าเดิน เข้าไป ดังใจคิด
เพื่อนก็ปิด ประตู หนูปวดเศียร
เขาทำไม ไม่ให้ หนูไปเรียน
จะเดินเวียน เข้าทาง ไหนไม่ได้เลย

หมอตามมา บอกหนู ต้องอยู่ก่อน
ต้องไปนอน ฉีดยา อย่าเมินเฉย
ไข้เลือดออก ที่หนู อยู่เหมือนเคย
สามวันเลย ไม่มีไข้ ค่อยไปเรียน

เดินก้าวย่าง ห่างไป พร้อมใจแป้ว
สามวันแล้ว ถึงจะได้ ไปอ่านเขียน
จะตั้งใจ คงมั่น หมั่นพากเพียร
(ประ)ตูโรงเรียน ที่เปิดรอ ขอสามวัน.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #54: 23 พ.ย. 15, 21:38 น

ไหว้ครู

ปาเจรา จริยาโหนติ คุณุตรานุสาสการ

เสียงบทนำ  ดังก้อง ทั่วห้องใหญ่
เข้าแถวไว้ ถือดอกไม้ หลายหลากสี
ธูปเทียนพร้อม จัดหา มาอย่างดี
ค่าอยู่ที่ ความหมาย การไหว้ครู

พ่อกับแม่ คือคุณครู ผู้ให้เกิด
ก่อกำเนิด เกิดเป็น เช่นตัวหนู
รองลงมา ที่สอง ต้องคุณครู
สอนเรียนรู้ วิชาการ งานโรงเรียน

จะแก่นแก้ว ทะเล้น เป็นเด็กดื้อ
ครูเห็นคือ ศิษย์รัก ยอดนักเขียน
เฝ้าสอนสั่ง ซ้ำซาก อย่างพากเพียร
เพื่อนักเรียน ของครู ไปสู่ดี

ถึงครูเคย โกรธบ้าง ขว้างหัวหนู
ก็รู้อยู่ หนูทำผิด เพราะคิดหนี
โดดโรงเรียน ครูกัก แล้วดักตี
หนูก็หนี ทางหน้าต่าง ครูขว้างเอา

ขอโทษครู จากใจ ไว้ตรงนี้
ทุกสิ่งที่ ทำผิด คิดโง่เขลา
เป็นเพราะหนู หูหนา ปัญญาเบา
จึงเก็บเอา สิ่งไม่ดี มาที่ตน

ต่อแต่นี้ จะก้าวไป ทางใหม่กว่า
จะเดินหน้า เรียนแข่ง ทุกแห่งหน
จะให้ครู ดีใจ ในศิษย์ตน
ที่หลุดพ้น เป็นคนใหม่ ชื่นใจครู

วางธูปเทียน พร้อมดอกไม้ ไว้ตรงหน้า
คุณครูขา โปรดรับไหว้ จากใจหนู
หนูขอกราบ เทิดทูน บุญคุณครู
สถิตอยู่ ในดวงจิต นิจนิรันดร.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #55: 23 พ.ย. 15, 21:39 น

วันภาษาไทย

จะมีใคร รู้บ้างไหม ในวันนี้
ภาษาที่ เราใช้อยู่ ทุกหมู่เหล่า
เป็นภาษา ที่ใช้ กับไทยเรา
ยี่สิบเก้า กรกฎา วัน...ภาษาไทย

ภาษาไทย  ยืนยง อยู่ตรงนี้
แต่อาจมี ผิดพลาดมา อย่าสงสัย
ก็ตามแต่ เหตุการณ์  ที่ผ่านไป
เพี้ยนอย่างไร ก็รู้ว่า ภาษาเรา

ภาษาบอล  ยิ่งแปลกไป ในภาษา
หมัดมวยมา  ภาษาใหม่ ให้คลายเหงา
จะเด็กแนว  นางประเทือง เรื่องไม่เบา
คำพูดเขา  พูดเป็นไทย ให้ไทยแปล

พูดอย่างไร  ไม่ว่า ภาษานี้
เก็บให้ดี  อาจตามได้ ในกระแส
แต่เวลา เอามาใช้  อย่าไปแปร
ภาษาแม่  ทั่วทั้งเขต ประเทศไทย.

Tags:
 
Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #56: 23 พ.ย. 15, 21:42 น

ศาสนา

ศาสดา สร้างพระธรรม ไว้ค้ำโลก
ให้ทุกข์โศก เศร้าหมอง เป็นผ่องใส
ทุกชีวิต มีพระธรรม ไว้นำใจ
ทุกเภทภัย มิกล้า มาราวี

ถึงวันนี้ ศาสนา ถึงคราเศร้า
เจ็บปวดร้าว เห็นพะ ถึงผละหนี
ทั้งระเล็ก พะใหญ่ หลายหลากมี
มั่วโลกีย์ เห็นเขาทำ แสนช้ำใจ

พระที่ดี มีอยู่ รู้ว่ามาก
ใจแห้งผาก ยิ้มฝืน ยืนไม่ไหว
ก้มลงกราบ แทบเท้า ขอเข้าใจ
พยุงไว้ ศาสนา ให้ถาวร.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #57: 23 พ.ย. 15, 21:43 น

ใจลอยถึงดอยไกล

มองยอดดอย น้อยใหญ่ ให้คิดถึง   
ลมหนาวตรึง ตราจอง เหลียวมองเห็น
โอบอุ้มหมอก  หยอกเย้า เช้าจดเย็น
กระต่ายเต้น วิ่งล้อ รอเรามา

วิ่งเลี้ยวลอด ทางใหญ่ ตามไหล่เขา
นกแขกเต้า โผผก อกผวา
กระรอกน้อย วิ่งไล่ กันไปมา
พสุธา หวั่นไหว พลายนิทู

กระโดดขึ้น งาคู่ นิทูเจ้า
บ่ายหน้าเข้า ป่าใหญ่ ไปสิงสู่
ป้องปากก้อง ร้องว่า จู้ฮุกกรู
นกเขาคู่ บินเฉลียง มาเมียงมอง

ถึงหินเทิน เนินทาบ  กำหลาบว่า
นิทูจ๋า อย่าไปไหน ให้ใจหมอง
รอประเดี๋ยว นะเจ้า เอ้าลงคลอง
น้ำเนืองนอง เต็มธาร สราญใจ

เก็บผักหญ้า ตามใจ ไม่มีกฎ
ดอกเอื้องสด เหลืองจ้า เข้าตาใส
เก็บร้อยบ่วง มาลา ภาษาใจ
แล้วมอบให้ เจ้าแห่งป่า ชื่อย่านาง.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #58: 23 พ.ย. 15, 21:44 น

นกกระดาษ

นกตัวน้อย บินมาไกล จากไพรกว้าง
ต้องเหห่ าง จากที่รัก พักอาศัย
ร่อนเร่ร่าง แรมรอน ตามคอนไพร
อย่างเดียวดาย โดดเดี่ยว เปลี่ยวระทม

ถึงยามค่ำ นกน้อยแนบ แอบพุ่มพฤกษ์
เก็บรู้สึก ความหวาดกลัว เสียงขรัวขรม
ต้องหนาวเหน็บ เจ็บร้าวทั่ว ตัวระบม
ความระทม ติดตามมา ทุกนาที

ปีกเจ้ายัง อ่อนนัก ยามพักเหนื่อย
กิ่งไม้เลื้อย ก็สะดุ้ง เกือบพุ่งหนี
สอดสายตา หาร่มไม้ ภัยไม่มี
ไว้เป็นที่ ตั้งหลัก เพื่อพักนอน

บินรอนแรม เร่เรื่อย เหนื่อยก็หยุด
หวังสูงสุด ได้อาศัย ใกล้สิงขร
ทางยังอยู่ อีกไกล ใจร้าวรอน
ต้องเร่ร่อน ไปอย่างนี้ อีกกี่วัน

บินมาถึง ไทรใหญ่ หวังได้พัก
ข้าผิดหลัก ผิดทำนอง ต้องเสียขวัญ
บินไปแอบ พุ่มไม้  ใกล้ใกล้กัน
หวังสักวัน ไทรใหญ่  ให้เมตตา

ร้อนไปถึง เทวดา ผู้อารักษ์
สงสารนัก  เรียกไป  ให้มาหา
แล้วสั่งสอน ย้อนเข้าใหม่ ร่มชายคา
จึงได้มา อาศัยได้  ใต้ไทรงาม

ทางบินเจ้า ที่ฝันใฝ่  ยังไกลนัก
ต้องรู้จัก รักษ์ตัวไว้  ไกลพงหนาม
ป่าเมืองกรุง หลายหลาก มากคนทราม
จะเหยียดหยาม เด็ดปีกเจ้า เอาลงดิน

ปีกยังอ่อน ยิ่งนัก รักษาไว้
ความตั้งใจ ต้องถึงแก่น ดังแผ่นหิน
ศักดิ์ศรีเรา มีค่าเที่ยง เพียงชีวิน
ยังไม่สิ้น ลมหายใจ ต้องได้ดี

ฝากชีวิต จิตใจ ไว้ให้ด้วย
โปรดจงช่วย ดูแลไว้ อย่าไล่หนี
ใช่แข็งแกร่ง ดังเหล็กกล้า ช่วยปราณี
นกตัวนี้ เป็นกระดาษ ขาดง่ายดาย

เพียงน้ำสาด เบาเบา เจ้าก็ขาด
ลมพัดพาด สักหน่อย ก็ลอยหาย
ถ้าขับไล่ ไสส่ง คงต้องตาย
ขอพักกาย นอนสักคืน ตื่นจะไป.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #59: 23 พ.ย. 15, 21:45 น

ไปสวรรค์

เมื่อคืนนี้ นางฟ้า เข้ามาเยี่ยม
สะอาดเอี่ยม น่ารัก เป็นหนักหนา
จับมือหนู กุมไว้ แล้วชายตา
บอกหนูว่า จะพาไป ในต่างแดน

ถามเขาว่า จะพาหนูไปอยู่ไหน
เขาตอบให้ ที่จะไป ไกลเหลือแสน
ไปสวรรค์ นั่นสิ วิมานแมน
ไม่เหมือนแม้น บ้านเรา แต่เก่าเลย

แต่ถ้าหนู อยากเห็น เช่นนรก
อย่าวิตก นางฟ้า พาเปิดเผย
จะเห็นได้ กระจ่าง อย่างเช่นเคย
อย่านิ่งเฉย ถ้าจะไป ให้รีบมา

เกาะกุมมือ นางฟ้า พาละล่อง
หนูได้ท่อง เที่ยวไป ในเวหา
จนมาถึงห้อง แสนใหญ่ ในสายตา
เขาก็พา เดินเข้าไป  ข้างในกัน

มีโต๊ะใหญ่ ตั้งอยู่หนู ได้เห็น
บนโต๊ะเป็น อาหารแม้น แดนสวรรค์
คนผอมโซ เดินมาไป ไม่พูดกัน
คนละคัน ช้อนมีแน่ แต่ไม่กิน

ช้อนที่เขา มีกัน มันเป็นเหตุ
ยาวหนึ่งเมตร อาหารนี้ จึงหนีสิ้น
ตักเท่าไร ไม่เข้าปาก แม้อยากกิน
ตกลงดิน ห้ามใช้มือ ถือขึ้นมา

นางฟ้าบอก นี่แหละแดน แคว้นนรก
ของจะตก ต้องช้อนตัก เป็นภักษา
ห้ามใช้มือ สักนิด ผิดกติกา
ช้อนตักมา จึงกินได้ ไม่คลางแคลง

หนูถามว่า แล้วห้องไหน ใช่สวรรค์
นางฟ้าพลัน จับมือหนู สู่โลดแล่น
พาไปยัง สถาน วิมานแมน
มันเหมือนแม้น ห้องที่หนู ไปดูมา

มีโต๊ะใหญ่ ตั้งอยู่ หนูเห็นได้
อาหารใช่ เหมือนกัน จนกังขา
เดินไปดู ช้อนเขา ที่เอามา
ตั้งเมตรกว่า หนูคิดไว้ ไม่ได้กิน

หันมาดู คนที่นี่ มีมากหลาย
ทั้งหญิงชาย เขาล้วน อ้วนทั้งสิ้น
หน้ายิ้มแย้ม สดใส ไร้มลทิน
เขาได้กิน อาหาร ทั้งหวานคาว 

นางฟ้ารู้ หนูสงสัย จึงได้บอก
คนกลิ้งกลอก เห็นแก่ตัว มั่วความฉาว
จะได้น้อย ได้นิดคิด ได้ยาว
ไม่ยอมเอา แบ่งใคร ให้ได้กิน

ไม่มีใจ เอื้อเฟื้อ จะเผื่อแผ่
เมตตาแก่ ใครใคร ได้ทั้งสิ้น
ตักเข้ามา ถึงปาก แม้อยากกิน
ต้องตกดิน กินไม่ได้ ให้ผอมโซ

ไม่เหมือนคน ใจดี ที่สวรรค์
เขาพากัน ละทิ้ง หยิ่งยโส
ช่วยผลัดกัน ป้อนอาหาร จากจานโต
ไม่ผอมโซ เพราะเขารู้ ที่อยู่กิน

แล้วอย่างนี้ ล่ะหนู จะรู้ไหม
ว่าอย่างไร ถึงจะอยู่ มิรู้สิ้น   
มีเผื่อแผ่ เมตตา เป็นอาจินต์
จะจบสิ้น ความอดอยาก ลำบากกาย

นางฟ้าพา หนูส่ง ลงในห้อง
ร้องเพลงก้อง หวานหู มิรู้หาย
หนูขยับ นิดเดียว เสียวทั่วกาย
ลืมตาได้ ก็เห็นหมอ รอฉีดยา.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #60: 23 พ.ย. 15, 21:47 น

รักคุด...ตุ๊ดยังรอ

วาระสุดท้าย.....ปลายชีวิต..
เราก็คิด ว่าไข้หนัก ต้องรักษา
เกือบจะพา ไปหาหมอ เพื่อขอยา
ให้เขามา ได้กิน สิ้นใจ

ที่ไหนได้ อกหัก เพราะรักคุด
รักต้องหยุด ใจหมอง เกือบร้องไห้
มากินเหล้า เฝ้าคอย เพราะน้อยใจ
คนรักไป ไกลลิบ ชั่วพริบตา

คุณคะคุณ ผู้หญิงนี่ มีอีกไหม
หรือหมดไป กับเขา เล่าคุณขา
ลองหยุดเหล้า เอามา คิดพิจารณา
จะรู้ว่า ผู้หญิง ยิ่งกว่ามี

เขาไม่รัก ทำไมเรา ต้องเศร้าโศก
บอกกับโลก ไปจากเรา ไม่เผาผี
ไม่ต้องคิด มาง้อ ขอคืนดี
ชายชาตรี อย่างเรา ไม่เมามัว

ผู้หญิงมี อีกมากไป ในโลกกว้าง
หล่อซะอย่าง ต่างมาง้อ ขอเป็นผัว
ไม่มีหญิง ก็ได้ ไม่เปลืองตัว
ขาเก่าชัวร์ นั่งข้างข้าง นางประเทือง.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #61: 23 พ.ย. 15, 21:48 น

ฟันใช่...หมอไม่

หนูปวดฟัน เดินมา เข้าหาหมอ
เขาบอกรอ ขึ้นเขียง บนเตียงใหญ่
คว้าไฟฉาย ส่องหู ดูทำไม
ทั้งขวาซ้าย ส่องหมด หรือกฎเกณฑ์

ให้อ้าปาก กว้างไว้ ใหญ่ที่สุด
ส่องทุกจุด ทั่วไปให้ ได้เห็น
ส่องไม่ถาม กรามค้าง อย่างลำเค็ญ
แล้วไม่เห็น บอกรัย ให้รู้เลย

ให้แลบลิ้น ปลิ้นตา แถมอ้าปาก
นึกกระดาก จะลุกนั่ง เขาสั่งเฉย
ให้นอนนิ่ง ตั้งท่าไ ว้ไม่ลุกเลย
นอนเฉยเฉย ถ้าคุณพร้อม ให้ซ่อมฟัน

หนูถามว่า ฟันหนู เป็นรูไหม
เขาตกใจ หมอที่ไหน ไม่ใช่ฉัน
ที่เฝ้าส่อง ไปมา กว่าครึ่งวัน
อยากรู้มัน แจ้งไหม ไฟฉายเรา.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #62: 23 พ.ย. 15, 21:49 น

คนสามวัย

โบราณว่า คนเรานี้ มีที่อ้าง
เป็นแบบอย่าง ฝากไว้ ให้ศึกษา
เป็นทั้งลิง ทั้งวัวควาย ไว้ทำนา
เป็นทั้งหมา ไว้เฝ้าบ้าน นานทีเดียว

เกิดเป็นคน เมื่อเล็ก ยังเด็กอยู่
ต้องอุ้มชู หาแม่ มาแลเหลียว
เหมือนลูกลิง ต้องกอดรัด ฟัดเป็นเกลียว
ห่างประเดี๋ยว ต้องอดตาย คล้ายคล้ายกัน

พอถึงวัย กลางคน ต้องทนหนัก
เพื่อปักหลัก สร้างฐาน บ้านของฉัน
เหมือนวัวควาย เทียมแอก ไม่แยกกัน
หมดขยันไปเมื่อไรไม่มีเงิน

พอถึงวัย แก่ชรา เกินห้าสิบ
หมดแรงหยิบ หมดแรงยก ระหกเหิน
ลูกบอกว่า เฝ้าบ้านไป ไม่ต้องเดิน
ยืนงกเงิ่น มองหน้าหมา ถ้า(จะ)เหมือนเรา.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #63: 23 พ.ย. 15, 21:50 น

รถน้ำมัน...ฉันน้ำตา

เก๋งยุโรป คันใหญ่ ที่ใครเห็น
หรูดูเด่น เป็นสง่า หาใดเหมือน
ไปทางใด ไร้ปัญหา จะมาเยือน
มันขับเคลื่อน อย่างว่องไว ไล่ไม่ทัน

เปิดประตู  เยื้องย่าง มาวางท่า
เดินก้าวขา ไปทางไหน ใครก็หัน
แล้วป้องปาก เรียกร้อง พวกพ้องกัน
เธอคนนั้น โอ้โฮ  ช่างโก้จริง

พอเลี้ยวรถ เข้าปั๊ม น้ำมันใหญ่
เติมเข้าไป เต็มถัง ถึงนั่งนิ่ง
ตัวเลขที่ ฉันเห็น เป็นเรื่องจริง
เลขมันวิ่ง ไม่หยุด แทบทรุดเลย

พอจะมี ที่ว่าง ข้างข้างบ้าน
ดันรถคลาน เรียบเรียบ แบบเงียบเฉย
ยกมือไหว้ ลาละนะ ต้องละเลย
สุดจะเอ่ย รถน้ำมัน ฉันน้ำตา.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #64: 23 พ.ย. 15, 21:52 น

พ่อพระวอ


ถึงศาลใหญ่ ก่อนเรา เข้าแม่สอด
รถต้องจอด บีบแตร เสียงแผ่ซ่าน
คนที่ผ่าน ต้องมา สาธุการ
เฝ้าหมอบคลาน คาราวะ พ่อพะวอ

มีคนมา ต่อว่า กะพ่อเจ้า
ลูกบนกล่าว พ่อไว้ ไม่ต้องขอ
รถผ่านเข้า กรุงฯเมื่อไร ไม่รั้งรอ
ทั้งม้าห้อ ช้างใหญ่ จัดให้มา

แต่วันนี้ รถของลูก ถูกเขาจับ
พ่อไม่รับ บนไว้ หรือไรหนา
หรือว่าพ่อ มีใจ ไร้เมตตา
ปล่อยเขามา จับรถลูก ถูกจองจำ

พ่อโมโห ตวาดดัง ฟังตรูว่า
จัดให้มา ม้าช้าง ช่างน่าขำ
ตำรวจมา เครื่องบินใหญ่ ตั้งหลายลำ
ตรูจะนำ หนีได้ อย่างไงทัน...ฟร๊ะ..

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #65: 23 พ.ย. 15, 21:55 น

ชีวิตนี้..เพื่อเธอ

ค่ำคืนนี้ หนาวใน หัวใจนัก
เมื่อคนรัก แนบเนา เข้ามาใกล้
ดอกราตรี กลิ่นร่ำ มารำไร
ดอกหัวใจ สองดวง ห่วงสัมพันธ์

จันทร์กระจ่าง หลบเข้า ในเงาเมฆ
เหมือนจะเสก ฤทธิ์กล้า มาหาฉัน
นกกลางคืน ละเมอ เพ้อขึ้นพลัน
ให้ประหวั่น ถ้าคืนนี้ มีเพียงเรา

เสียงสั่นพร่า กล้าใกล้ แต่ไม่กล้า
ร้อนอุรา เหมือนใคร เอาไฟเผา
เมื่อถูกกุม มืออ่อน ซ้อนบางเบา
ใจสั่นเทา หวั่นไหว ไปทั้งกาย

เห็นสายตา ส่งให้ ใจจะขาด
พิศวาส คลุมเครือ อย่างเหลือหลาย
อยากแตะต้อง มองเอื้อ ก็เหลืออาย
ให้วุ่นวาย ใจเจ้า เยาว์มาลย์

ไม่กล้าสบ นัยนา ไม่กล้าเอ่ย
เขาก็เชย คางช้อน อย่างอ่อนหวาน
“หรือตัวพี่ สร้างเอา เจ้ารำคาญ
จึงพลิกผ่าน พักตรา ไม่มามอง”

จะให้ตอบ ใดเล่า โอ้เราเอ๋ย
ด้วยมิเคย เคียงคู่ อยู่เพียงสอง
แค่รู้ว่า ตัวเขา จะเข้าครอง
ตาก็นอง คลาคล่ำ ด้วยน้ำตา

ใช่เสียใจ เป็นเหตุ ให้เนตรกล่ำ
แต่สุขล้ำ ทั่วถ้วน ดั่งครวญหา
ผ่านคืนนี้ อย่าไร้ ให้ไกลตา
อย่าจากลา น้องนี้ ไปที่ใด

ฝากชีวิต จิตใจ ให้ถึงพร้อม
รักจึงยอม มอบมั่น มิหวั่นไหว
จะพบสุข ทุกข์เข็ญ ให้เป็นไป
ทั้งกายใจ มอบพี่ นี้คนเดียว.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #66: 25 พ.ย. 15, 19:42 น

เธอเท่านั้น ที่ฉันรอ

สุดเงียบเหงา เหว่ว้า อาวรณ์นัก
คนเคยทัก เดี๋ยวนี้ เขาหนีหน้า
เหลือเพียงเรา ที่เศร้า ร้าวน้ำตา
เหลียวมองหา ผู้ใด ก็ไม่มี

ความสุขเพียง ชั่วคืน ตื่นก็หาย
สิ้นสลาย ได้ทุกข์ สุขมาหนี
เคยต้อล้อ พ้อหา ทุกราตรี
สิ้นวันนี้ ไร้เขาเยือน เหมือนสิ้นใจ

เขาจะรู้ บ้างไหม ใครคิดถึง
หรือเขาพึง เหหัก จึงผลักไส
เก็บความช้ำ เจียนตาย ไว้ภายใน
มิให้ใคร เห็นเรา ว่าเศร้าเป็น

ก้าวมายืน เชิดหน้า แม้อาภัพ
ทุกข์โถมทับ ซ่อนไว้ ไม่ให้เห็น
จะเจ็บเศร้า เหงาร้าง สร้างลำเค็ญ
ขอซ่อนเร้น เจ็บอยู่ เพียงผู้เดียว

หากผ่านมา อ่านถึง ซึ่งตรงนี้
ฝากคนดี ด้วยใจ ไปแลเหลียว
ยังรอคอย แม้ใจ จะคลายเกลียว
เธอคนเดียว เท่านั้น ที่ฉันรอ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #67: 25 พ.ย. 15, 19:43 น

รักฉันนั้นเพื่อเธอ


ด้วยความรัก ภักดี ที่มีให้
อยู่ที่ไหน ใกล้ไกล ใจหวนหา
จะอยู่แดน แคว้นใด ในโลกา
อยู่บนฟ้า หรือในน้ำ ถ้ำผาดอย

ถึงอยู่สูง เฉียดฟ้า ท้าสวรรค์
แม้เป็นจันทร์ เป็นดาว จะน้าวสอย
ต้องข้ามภพ ข้ามแผ่นดิน ไม่สิ้นคอย
จะตอกทอย รักมั่น เพียงขวัญตา

ยอมเป็นทาส รับใช้ อย่างใกล้ชิด
ขอตามติด ให้เห็น เป็นทาสา
แม้นเหนื่อยยาก แค่ไหน ให้สั่งมา
ด้วยแรงกล้า แห่งรัก จักทำตาม

มอบชีวิต จิตใจ ให้ถึงพร้อม
รักจึงยอม พลีให้ แม้ใครหยาม
เวลากาล ผ่านนี้ กี่ชั่วยาม
มิอาจห้าม หัวใจ ไปรักเธอ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #68: 25 พ.ย. 15, 19:44 น

หรือว่าเป็นเขาที่เรารอ

ใครคนหนึ่ง มาใกล้ พาให้คิด
พะวงจิต คิดไป ใช่ไหมหนอ
เห็นก็ไม่ ใช่หรือเปล่า ที่เฝ้ารอ
พอเขาพ้อ ใจก็รอน อ่อนไหวตาม

เพียงแวบหนึ่ง เห็นหน้า คล้ายว่าใช่
อยากเข้าใกล้ แนบชิด สะกิดถาม
ใช่หรือเปล่า โปรดด้วย ช่วยเอ่ยนาม
เฝ้าหักห้าม ใจล้า กล้าไม่พอ

ออนเอ็มเปล่า เศร้าใจไม่มีเขา
อยู่ไหนเล่า มาได้ไหม ส่งใจขอ
ถึงครึ่งคืน รื้นตา ล้าใจรอ
หรือเขาคลอ คุยอยู่ กับผู้ใด

แสนขัดเคือง เปลืองใจ ไม่อยากคิด
แต่ห้ามจิต คิดซึ้ง ถึงไม่ได้
ป่านฉะนี้ ไปวอน อ้อนสาวใด
ลืมหรือใจ ว่าตรงนี้ มีใครคอย

หลับตาลง หน้าจอ ก็ฝันเห็น
คนที่เร้น ร่างไร้ ให้ใจหงอย
คิดถึงเขา มากมาย จนใจลอย
ไกลเกินสอย ใจสาว กลับเข้าคืน

หรือเป็นเขา คนนี้ ที่ว่าใช่
หรือว่าไม่ แต่ใจนี้ ไม่มีฝืน
ทำอย่างไร หวานอม ขมก็กลืน
เขาจะยื่น เยื่อใย หรือไม่มี

ตั้งกำหนด หัวใจ ไม่คิดถึง
ซ่อนคำนึง หัวใจ ให้หลีกหนี
เมื่อคิดตัด ต้องคิดต่อ ท้อทุกที
หรือคนนี้ เป็นเขา ที่เรารอ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #69: 25 พ.ย. 15, 19:45 น

ความรักเอย เป็นอย่างไร ใครรู้บ้าง
ช่วยเปิดทาง ชี้ช่อง ให้มองเห็น
อยากมีรัก สักครั้ง ยังไม่เป็น
ร้อนหรือเย็น เร็วหรือช้า ช่วยพาที

เมื่อมีรัก นั่งลุก จะสุขไหม
เมื่อรักไร้ ได้ทุกข์ สุขก็หนี
เมื่อมีรัก ต้องมีร้าง หรือบางที
เมื่ออย่างนี้ รักกันไป ทำไมกัน

เห็นเขาเดิน เป็นคู่ เราดูหงอย
ใจก็ลอย ไปไกล ถึงไหนนั่น
จะสุขทุกข์ อย่างไร ไว้คิดกัน
ก่อนวันนั้น แค่วันนี้ ขอมีแฟน

จะเจ็บช้ำ แค่ไหน ใจจะสู้
ให้โลกรู้ คิดจอง คนคล้องแขน
ด้วยความหวัง ฝังใจ ไม่คลายแคลน
แม้สุขแสน หรือแค้นหนัก ก็รักเดียว.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #70: 25 พ.ย. 15, 19:47 น

กระซิบรัก

ข่มตาลง ได้ไหม หัวใจพี่
ค่ำคืนนี้ ซึมเซา เหงาบ้างไหม
เคยพบหน้า ในฝัน กันรำไร
รุ่งวันใหม่ ใจดวงนี้ จากพี่มา

เมื่อพี่ฝาก หัวใจ มาให้รัก
น้องตระหนัก รักจากใจ ไม่มุสา
แต่จำใจ เอื้อนเอ่ย เผยวาจา
ให้พี่ล้า รั้งรอ ก็เพราะอาย

ใครจะรู้ บ้างไหม ใจของหญิง
ถึงรักยิ่ง ก็ไม่กล้า พาเสียหาย
ด่วนแค้นเคือง เรื่องน้อย มาปล่อยดาย
ใจของชาย น้อยนัก รักร้าวรอน

แสนอัดอั้น ตันใจ ไม่กล้าเอ่ย
ลมรำเพย ฝากไป ไว้ใต้หมอน
กระซิบบอก กับเขา ตอนเข้านอน
อย่าอาวรณ์ รักมี พี่คนเดียว

ซบหน้าลง กับหมอนนี้ ให้พี่รู้
ยังรออยู่ ด้วยใจ ใฝ่เฉลียว
ด้วยสัมพันธ์ สวาทใจ ไม่คลายเกลียว
รักโน้มเหนี่ยว ให้สองใจ มาใกล้กัน

เอนกายลง สุขล้ำ ค่ำคืนนี้
ฝันถึงพี่ จูบประทับ กอดรับขวัญ
เอื้อมขยับ กลับหมอน ต้อนสัมพันธ์
ฝันพร้อมกัน จะได้รู้ รักผู้ใด.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #71: 25 พ.ย. 15, 19:48 น

เหตุผลที่ทนเหงา

ไม่มีเหตุ อันใด ไปเอ่ยอ้าง
เมื่อเขาสร้าง กำแพงไว้ ให้ใจเหงา
เก็บทุกข์ล้า ซ่อนเร้น เหมือนเป็นเงา
ชีวิตเรา หมดสุข มีทุกข์ทน

เก็บกอบตาม หนามใจ เอาไว้แน่น
ชายทั่วแดน มิสนใจ ให้ฉงน
จะเจ็บช้ำ เพียงใด ใจก็ทน
หวังวังวน รักชื่น จะคืนมา

มีเหตุผล อย่างเดียว คือเกลียวรัก
ที่ทอถัก ใยใจ ให้หวนหา
ทุกวันคืน สะอื้นจิต ทุกนิทรา
ด้วยหวังว่า รักเก่า จะเข้าเยือน

มีหมื่นแสน ชายใด ที่ในหล้า
ยากจะหา คนใด มาได้เหมือน
จะขออยู่ เดียวดาย ใต้รักเลือน
กี่ปีเดือน รักเธออยู่ เพียงผู้เดียว.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #72: 25 พ.ย. 15, 19:50 น

ขอแน่นหนักเพียงรักเดียว

ความรักเป็น อย่างใด อยากใคร่รู้
เห็นคนคู่ เคียงกัน ช่วยสรรสร้าง
เกิดรอยยิ้ม พิมพ์ใจ ไปทุกทาง
หรือรักสร้าง ให้เขา ไม่เศร้าใจ

ที่ร้อนนัก รักย้ำ ทำให้หนาว
ที่ปวดร้าว ไหวหวั่น พลันสดใส
ที่ขมขื่น กลับฟื้น เป็นชื่นใจ
ที่ร้องไห้ น้ำตาใจ ก็ไหลคืน

ความรักเกิด ที่ไหน เมื่อใครพบ
จะประสบ สุขผ่าน แสนหวานชื่น
เมื่อรักไร้ ใจเรา ก็เอาคืน
ไม่หยิบยื่น รักตามไป ใจไม่ตรม

ความรักเป็น อย่างไร ใคร่อยากรู้
ขอมีคู่ หมายปอง สุขสองสม
จะรักเดียว หมายมั่น วันภิรมย์
ขอชิดชม แน่นเหนียว รักเดียวพอ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #73: 25 พ.ย. 15, 19:51 น

อยากอกหัก

อยากรักหัก อกบ้าง อย่างใครเขา
แต่ตัวเรา แค่นี้ เขาหนีหน้า
ถ้าทำเรา ทดท้อ ทรมา
ติดคุกกว่า จะตาย ก็หลายปี

แต่งกลอนเศร้า ไม่ได้ ดังใจขอ
เมื่อเรารอ รักใคร ให้เขาหนี
จะต้องรอ ตรงนี้ อีกกี่ปี
ถึงจะมี รักร้าง อย่างใครใคร

ต้องกลับไป เขียนกลอน เหมือนตอนเก่า
เก็บความเศร้า รักร้าง ให้ห่างหาย
รอสักหน่อย อีกสิบปี คงมีใคร
เข้ามาใกล้ หักอกเรา ให้ร้าวราน

กระโดดผึง ตึงตัง มาตั้งท่า
ต้องจากลา ไปก่อน กลอนคำหวาน
รอให้รัก ขื่นขม ถึงซมซาน
แล้วค่อยอ่าน กลอนปวดร้าว สาวย่านาง.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #74: 25 พ.ย. 15, 19:52 น

เศษเนื้อข้างเขียง

แอบรักเขา อยู่ในใจ ใครไม่รู้
แอบซ่อนอยู่ ข้างข้างใจ เขาไม่เห็น
แอบเฝ้ามอง จ้องเขา ทุกเช้าเย็น
แอบซ่อนเร้น กลัวเขารู้ ดูซิเรา

เราต้องซ่อน ต่อไป ใช่หรือนี่
เขาไปมี ความรักใคร ใจเราเหงา
เคยเว้นว่าง ที่กลางใจ ไว้ให้เรา
หรือเขาเอา ไปแจก แลกเป็นทาน

จะรู้ไหม ใจเราหนอ รอเขาอยู่
เป็นแค่ชู้ ทางใจ ใช่หักหาญ
แอบรักเขา เข้ามา แต่ช้านาน
จะให้ผ่าน ง่ายดาย ใจดำเกิน

ขออิงแอบ แนบข้าง ตรงทางรัก
ถึงรู้จัก คนทั่วไป ไม่สรรเสริญ
เจ้าของมี เมื่อเรามอง เขาต้องเมิน
เจ็บเหลือเกิน เนื้อข้างเขียง เลี่ยงอย่างไร.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #75: 25 พ.ย. 15, 19:53 น

รักใหม่กับใจเดิม

ร้อยเรื่องราว เรียงราย ร้ายเรื่องรัก
คิดถึงนัก รักเคยชื่น มาขื่นขม
เจ็บปวดใจ นักหนา ค่านิยม
เขาชื่นชม คนทั่วไป ใจเรรวน

รักจากใจ มิได้ ออกจากปาก
ทนทุกข์ยาก เพียงใด ใจโหยหวน
คิดถึงรัก คิดถึงช้ำ เฝ้าคร่ำครวญ
รักไม่ทวน หวนคืน ให้ชื่นใจ

คำหนอเคย ลำนำ น้ำคำรัก
เจ็บปวดนัก เมื่อรักหมอง ถึงร้องไห้
เพียงเวลา ไม่นาน ผ่านเลยไป
ความรักใหม่ ใจรักเก่า เข้ามาแทน

จะโกรธเกลียด แค่ไหน ถามใจก่อน
เพราะไหวอ่อน เชื่อใจ ให้หวงแหน
แค่มีคน เข้ามาทัก ก็รักแทน
รักไม่แน่น เหนียวหนัก รักเดียวเลย

ถึงวันนี้ ยังโทษ โกรธอยู่หรือ
ใยไม่ถือ ความจริง สิ่งเปิดเผย
ใจเคยสุข ทุกข์มาให้ นั่นใช่เลย
ผิดที่เคย มีไว้ ใครคนทำ. 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #76: 25 พ.ย. 15, 19:55 น

สักนิดไม่คิดกล้า
 
เฝ้าถามใจ ตัวเอง ถึงเพลงรัก
ยังต้องหัก ใจห่าง วางไว้ก่อน
คิดถึงรัก กลัวว่า ความอาวรณ์
เอื้ออาทร จะไม่มี มาที่เรา

ตัวอย่างมี ให้เห็น เช่นรุ่นพี่
ความรักมี มากมาย กลับกลายเขลา
โง่ก็ไม่ ตาก็ดู หูไม่เบา
โดนเขาเอา รักมาล่อ ทอระมา

หน้าไม่เห็น ไม่เป็นไร ได้รู้ชื่อ
เฝ้ายึดถือ แต่สำเนียง เสียงภาษา
คิดว่าเขา ให้ดวงจิต อนิจจา
วันต่อมา ถึงได้รู้ คู่เขามี

เห็นเขาช้ำ เป็นไป ได้เชียวหรือ
เขายึดถือ คำพูดใจ ใหญ่หรือนี่
รักมอบให้ ราคา ค่าไม่มี
ดับชีวี อยู่ไม่ได้ ตายช่างมัน

เห็นอย่างนี้ ดวงใจ ไม่กล้ารัก
จึงต้องหัก ใจห่าง ทางเหหัน
ความจริงใจ มีมอบให้ เมื่อไหร่กัน   
ถึงวันนั้น จะคิดรัก ดูสักที

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #77: 25 พ.ย. 15, 19:56 น

หากจะรัก..ต้องใช้ใจรัก

ช่างแปลกใจ ใครมานี่ มีอกหัก
ร้าวเรื่องรัก หมองหม่น จนร้องไห้
เมื่อมีรัก ก็มีร้าง ห่างออกไป
แล้วทำไม คนเรา เฝ้ารักกัน

จะรักกัน ด้วยดี จะมีไหม
มีรักใหม่ ไกลรักเก่า ปวดร้าวนั่น
แล้วก็รัก กันอย่างนี้ ทุกวี่วัน
เธอทิ้งฉัน ฉันทิ้งเธอ เฮ้อ..กรรมเวร

ใครเป็นหนึ่ง ในนั้น รักหันห่าง
ใครจะสร้าง ทางรักใหม่ ให้ได้เห็น
รักเก่าไป รักใหม่กว่า อย่าลำเค็ญ
แอบซ่อนเร้น อยู่อย่างนี้ ดีอย่างไร

มีความทุกข์ จากรัก มักไม่เชื่อ
เชือดเอาเนื้อ ใจเรา เอาไปไหน
ใจของเรา มีไว้ ใช่ให้ใคร
รักบินไป ตัวทุกข์มัน ก็หันมา

อยากจะรัก รักด้วยจิต ที่คิดรัก
รักแน่นหนัก ใส่ใจไว้ ให้แน่นหนา
อย่ารักเพียง มัวเมา เคล้ากายา
รักเกิดมา จากหัวใจ ไม่ทุกข์ตรม.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #78: 25 พ.ย. 15, 19:58 น

รักแรก

รักมีเพียง ครั้งแรก แยกไม่ได
รักจากใจ คนไกลถิ่น มาบินหนี
จะทุกข์โศก เท่าไร ไม่ใยดี
ปล่อยวันนี้ มีที่ว่าง ตรงกลางใจ

เคยฝันไป ไกลกว่า ท้องฟ้ากว้าง
จะอ้างว้าง มืดมน ก็ทนไหว
ขอให้เพียง รักเรา เขาเข้าใจ
นานวันไป ใจยิ่งจาง ห่างทุกที

ยืนก้มหน้า เดียวดาย คล้ายคนบ้า
แม้หางตา มองผ่านไป ถึงใครนี่
ทิ้งรักเรา ร่วงหล่น ปนธุลี   
ใจดวงนี้ เจ็บช้ำ เกิน..คำบรรยาย

ไม่อาจเรียก รักเก่า มาเข้าร่าง
หมดทางสร้าง รักครั้งใหม่ ได้ที่ไหน
จะขอยืน อยู่เดียว ถึงเปลี่ยวดาย
ตราบวันตาย ใจดวงนี้ มีแต่เธอ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #79: 25 พ.ย. 15, 20:00 น

ทะเลรัก ทะเลร้าง


จากหาดทราย สะอาด ปราศด่างพร้อย
แต้มด้วยรอย เท้าย่าง เป็นทางที่
แต่ละย่าง วางเท้า เท่าพอดี
เสียงคลื่นนี้ กรีดกล่อม ล้อมบรรเลง

โขดหินเก่า เค้าโครง ยังคงที่
ที่เพิ่มมี ตะไคร่เกาะ อย่างเหมาะเหม็ง
หินนั้นยืน เงียบเหงา เหมือนเราเอง
คลื่นบรรเลง เร้าไป ไม่ได้ยิน

น้ำกระเซ็น เย็นเยียบ เมื่อเหยียบเข้า
เสียงลมเร้า ผ่านไหว ใจถวิล
สะอื้นให้ โหยหา เป็นอาจินต์
เมื่อได้กลิ่น หาดทราย ชายทะเล

เดินก้าวย่าง ทางไหน ใจก็คิด
สำนึกจิต แปรปรวน เคยสรวลเส
มิคิดจาง ร้างไกล ใจเกเร
ที่ห่างเห ขัดขืน เพราะอื่นมี

ชายทะเล แห่งนี้ เป็นที่มั่น
แอบอิงกัน ฝันใฝ่ รักไม่หนี
แค่กายห่าง ร้างตรึง ไม่ถึงปี
ใจเธอนี้ ลืมเลือน เหมือนไม่เคย

ทะเลยัง ทยอย กับรอยคลื่น
รักไม่คืน ราบเรียบ พร้อมเงียบเฉย
จิตสุดท้าย ก้าวห่าง กับร้างเลย
ลาแล้วเอย ลาหัวใจ ไกลทะเล

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #80: 25 พ.ย. 15, 20:02 น

เพียงคำลา

คำว่าลา เอ่ยจากปาก ช่างยากเหลือ
เพราะมันเจือ ความเศร้า ที่ร้าวฉาน
รู้จักกัน ใช่แค่ แต่เพียงวาน
มันเนิ่นนาน  ฝังลึก ตกผลึกใจ

เคยต่อล้อ พ้อพร่ำ ด้วยคำหวาน
แต่ไม่นาน คนเกือบรัก ถูกผลักไส
เกิดบาดหมาง เกินคิด ผิดเพราะใคร
ต้องอาลัย เอ่ยลา อย่างอาวรณ์

มิได้หวัง ทรัพย์สิน สักชิ้นหนึ่ง
มิได้พึง ขจัด ปัจถรณ์
มิได้หวัง คิดร้าย ไปบั่นทอน
มิได้วอน ขออะไร กับใครเลย

เพียงอักษร ซ่อนสุข ก็ทุกข์หนัก
จำต้องหัก ใจห่าง ทำวางเฉย
จะเจ็บช้ำ น้ำใจ ใช่ไม่เคย
แต่ต้องเอ่ย คำลา เพราะล้าใจ

ความสุขเพียง เศษเสี้ยว ที่เหลียวหา
กลับต้องมา พังลง เพราะสงสัย
อยากจะบอก ให้รู้ เราผู้ใด
พูดไม่ได้ แม้ใจอยาก ปากไม่มี

ไม่เหมือนคน อื่นเขา เราต้องผิด
ไม่เคยคิด โกหกไป ทำไมนี่
เรื่องเบื้องหลัง ร้ายอยู่ เรารู้ดี
ไม่กี่ปี หมดซ่อนเร้น ก็เป็นไท

คนเราเกิด ไม่ง่าย ตายไม่ยาก
พบลำบาก ทุกข์ทน แต่หนไหน
หวังหนึ่งคน ที่เขา จะเข้าใจ
ต้องหมดไป เหลือเพียงเรา เศร้าเหมือนเดิม

ขอฝากคำ อาลัย ถึงไม่รัก
เคยรู้จัก คลายทุกข์ สุขได้เสริม
ต่อนี้ไป หมดสุข ทุกข์เข้าเติม
ที่ได้เพิ่ม คือน้ำตา แห่งอาลัย

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #81: 25 พ.ย. 15, 20:04 น

สิ้นเยื่อไม่เหลือใย

สิ้นแล้วหรือ หัวใจ ในวันนี้
สุขเคยมี กลับกลาย เป็นร้ายยิ่ง
หมดความสุข ทุกข์ที่เห็น เป็นเรื่องจริง
น้ำตาหญิง ไหลนอง เต็มสองตา

ด้วยหัวใจ หมายสมัคร ว่ารักแท้
มาผันแปร ทำให้ ใจโหยหา
หลับก็ฝืน ตื่นก็ช้ำ กับคำลา
รู้อยู่ว่า คนปวดร้าว นั่นเราเอง

ไม่อยากเห็น หัวใจ ต้องพ่ายแพ้
หมดทางแก้ ขื่นขม รักข่มเหง
ตัดใจลา ด้วยอาลัย ใจกริ่งเกรง
ตัวเราเอง ที่หมอง นองน้ำตา

ด้วยอาลัย ใยเยื่อ ยังเหลืออยู่
เฝ้าแอบดู เผื่อเขา เข้ามาหา
อยากตะโกน ให้ก้อง ท้องนภา
ที่ทำมา นั้นกล้ำกลืน สุดฝืนใจ

อยากจะบอก ยิ่งนัก ว่ารักแรก
ไม่อาจแตก อื่นมี ที่ไหนได้
วันเวลา คอยจัด วัดหัวใจ
ช้าหรือไว สุขหรือช้ำ นั่นกรรมเวร

ฝากพระพาย สายน้ำ ตามบอกเขา
ในใจเรา เขายังอยู่ ดูก็เห็น
ถึงเวลา สิ้นรันทด หมดกรรมเวร
จะขอเป็น เจ้าของ ครองหัวใจ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #82: 25 พ.ย. 15, 20:10 น

ไกลแค่ไหนใจก็เจ็บ

เจ็บปวดร้าว แค่ไหน ใครจะรู้
เราเป็นผู้ เดินหนี รักที่ให้
ต้องจำทน ปวดร้าว หนาวหัวใจ
ตัดเยื่อใย หมดไป ไม่ได้เลย

ไม่คิดอยาก จะอยู่ เป็นผู้แพ้
เขาไม่แล ทิ้งร้าง ทำห่างเฉย
เอ่ยปากลา อาลัยรัก หนักกว่าเคย
เหลือจะเอ่ย เราคนทำ ทนช้ำใจ

เอ่ยปากลา ใช่ว่า อยากลาลับ
ใจเกือบดับ หม่นหมอง ต้องร้องไห้
เหมือนเอามีด กรีดเถือ ถึงเนื้อใน
อยากบอกให้ เขารู้ ว่าอยู่รอ

เจ็บเกินกว่า ยาไหน มาใส่แผล
ทุกข์ท้อแท้ มากกว่า จะหาหมอ
อยากตายตก อกเรา ถ้าเขารอ
ไปเกิดก่อ ชาติใหม่ ไร้เรื่องเลว.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #83: 25 พ.ย. 15, 20:18 น

ขอรักคืน

เมื่อเธอมี คนอื่น มาชื่นรัก
ปลดชนัก รักฉัน อย่าหวั่นไหว
เมื่อเธอมี เจ้าของ ครองหัวใจ
เก็บทำไม รักจาง ปล่อยร้างลา

ถึงวาจา ไม่สั่ง ก็ยังรู้
เจ็บฝังอยู่ เกินจัก ไปรักษา
ระริกแวว ตาช้ำ ไปนำพา
ให้รู้ว่า ฉันนี้ ก็มีใจ

จะจับปลา สองมือ หรือว่าแน่
จะยากแก้ เกินกฎ กำหนดให้
ใจหนึ่งดวง รักนี้  เท่ามีใจ
ใช่หนึ่งดวง รักไป ไม่เว้นเลย

มิหยามเหยียด เกียรติสูง เช่นฝูงหงส์
ไม่เล่นองค์ แต่เป็นหญิง จำนิ่งเฉย
มีรักใด สักครั้ง ยังไม่เคย
จะให้เผย ครวญคร่ำ ทำไม่เป็น

จะให้กล้า ท้าชาย มาหมายมาด
โอ้อนาถ ทำเช่นไร ไม่เคยเห็น
ถูกสั่งสอน ศักดิ์สงวน นวลเนื้อเย็น
ต้องซ่อนเร้น แม้ใจนี้ จะมีใคร

ส่งวาจา จากใจ ไปวอนขอ
แค่ให้รอ ก็สิ้นรัก แถมผลักไส
มีหญิงอื่น ชื่นกมล ก็จนใจ
เมื่อสิ้นใย ขาดเยื่อ อย่าเหลือแล

โปรดคืนรัก ฉันลง ที่ตรงนี้
ทุกข์ทวี ตีตรา อย่าแยแส
แม้ระทม เศร้าสร้าง ร้างดวงแด
ดีกว่าแผล รักช้ำ คอยตำใจ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #84: 25 พ.ย. 15, 20:20 น

รักเก่าที่เขารอ

เฝ้าคร่ำครวญ หวนไห้ อาลัยเศร้า
คนรักเก่า เขาห่าง มาร้างหนี
ช่วงเวลา ผันผ่าน เนิ่นนานปี
ใจดวงนี้ รอเขา เข้ามาเยือน

ไม่เคยแล เหลียวใจ คนใกล้ชิด
เฝ้าตามติด คิดง้อ ก็เชือดเฉือน
คิดบ้างไหม ใครเล่า เฝ้าตักเตือน
อยู่เป็นเพื่อน ยามที่เหงา เศร้าระทม

ความหวังดี มีให้ ใยไม่รู้
หรือคิดอยู่ แค่เงา เฝ้าสุขสม
รักก็ไม่ ไกลก็ร้าง สร้างทุกข์ตรม
ยังไม่ข่ม ใจรัก หักอาลัย

ถ้าเธอคิด รักเดียว ที่เหลียวหา
จะจากลา เลิกพะวง ที่สงสัย
ขอถอนใจ กลับคืน แม้ขื่นใจ
รักที่ให้ ไม่มีค่า ก็ลาที.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #85: 25 พ.ย. 15, 20:23 น

หนึ่งหญิงสองชาย

เหมือนวันทอง สองใจ น่าอายนัก
พิศเพียงพักตร์ ก็เพ้อ ละเมอหา
เมื่อเขาแล ผ่านแผ่ว แค่แววตา
ใจก็ล้า ละลาย คล้ายเป็นลม

ไม่รู้กรรม สร้างไว้ หนใดเล่า
มาเจอเขา เราก็รู้ มีคู่สม
สวาทมั่น บั่นทอน ซ่อนอารมณ์
สุดจะข่ม ห้ามรัก ที่ปักใจ

เหมือนชั่วช้า สามานย์ โบราณว่า
ผิดเกินกว่า ตั่งแง่ มาแก้ไข
เจ็บปวดช้ำ กล้ำกลืน สะอื้นใน
จะบอกใคร ได้ไหม ก็ไม่เลย

เมื่อสองชาย หมายให้ หัวใจรัก
เหมือนชนัก ปักใจ ไม่กล้าเผย
ด้วยรักเดิม เสริมสุข ทุกข์ไม่เคย
รักใหม่เชย ชิดตาม แต่ความดี

คิดอ้างออก บอกใคร ก็ไม่ได้
จะเสียใจ ให้เห็น ถึงเร้นหนี
อมพะนำ คำใด ไม่ให้มี
เหมือนนารี หมายปอง ถึงสองปลา

มิเคยคิด วางราย หมายทั้งสอง
ไม่จับจอง หรือมาด ปรารถนา
น้ำท่วมปาก ยากเอ่ย เผยออกมา
จะสรรหา หนึ่งใด ก็ไม่งาม

แม้เลือกเพียง หนึ่งชาย หมายเคียงคู่
ที่เหลืออยู่ ทุกข์เข็ญ ใจเป็นหนาม
แม้ถ้าเลือก สองกมล ก็คนทราม
เราจะข้าม ทะเลใจ ทางไหนดี

กำหนดจิต สั่งใจ ตัดให้ขาด
ถึงสิ้นชาติ สิ้นภพ ขอหลบหนี
แม้นบุญพา นำให้ ชาติใหม่มี
ทั้งชีวี ขอให้ถึง ซึ่งรักเดียว.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #86: 25 พ.ย. 15, 20:25 น

กาหลงฝูง

สนธยา ฟ้าต่ำ เริ่มค่ำแล้ว
ดาวพราวแพรว พร่างพร้อย กับรอยฟ้า
ดวงจันทร์ลอย อ้อยอิ่ง อิงดารา
สกุณา โผผิน บินกลับรัง

เห็นดาวตก วาววับ เหมือนกับข้า
รักจากลา ไกลลับ ไม่กลับหลัง
อาลัยวรณ์ ถอนใจ ในลำพัง
สุดหยุดยั้ง คนไกล ให้กลับมา

เขาจะรู้ บ้างไหม ใครคิดถึง
ยังรักตรึง ไห้หวน เฝ้าครวญหา
เป็นเพราะเรา ต่ำนัก ศักดินา
รักจึงลา ไปคู่ ผู้เทียมทัน

สาวบ้านป่า ผาดอย ค่าน้อยนัก
ถึงจะรัก เพียงใด ได้แค่ฝัน
เกิดเป็นกา ควรอยู่ คู่กากัน
จะพลิกผัน คู่หงส์ คงไม่มี

คำสัญญา วันนั้น มันยังแว่ว
รักแน่แน่ว เพียงหนึ่ง ไม่พึงหนี
มอบกายใจ หมดสิ้น ด้วยยินดี
แต่วันนี้ เหลือเรา กับเปล่าดาย

ดวงตะวัน เคลื่อนคลา จะลาลับ
รุ่งก็กลับ คืนมา ไม่ลาหาย
แต่ตัวเขา ลาไร้ ทั้งใจกาย
เหลือเพียงสาย น้ำปริ่ม ที่ริมตา.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #87: 25 พ.ย. 15, 20:28 น

คนไร้ใจร้าง

คิดจากไป รู้ไหม ใครที่ช้ำ
ด้วยน้ำคำ ตัดพ้อ ว่าขอห่าง
ด้วยจิตใจ คงมั่น มิวันจาง
ใยเธอร้าง ลืมเลือน เหมือนไม่เคย

หากใจยัง ไม่หัก รักเป็นอื่น
โปรดกลับคืน อย่าห่าง ทำร้างเฉย
จะมอบใจ ให้ชายใด ก็ไม่เคย
ใยจึงเอ่ย คำลา ไม่อาลัย

ถึงอยู่ดง พงใหญ่ ในไพรกว้าง
โปรดจงวาง ใจมา อย่าสงสัย
จะเก็บรัก ไว้มั่น อย่าหวั่นใจ
ร้อยพันชาย ความหมายใด นั้นไม่มี

ยังคอยอยู่ ตรงนี้ พร้อมมีรัก
ถ้าคิดหัก ใจห่าง ถึงร้างหนี
ยอมสละ ชีพสิ้น ทั้งอินทรีย์
เพราะใจนี้ มีให้ ได้เพียงเธอ. 

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #88: 25 พ.ย. 15, 20:35 น

กอดหมอนนอนเหงา

ยามดึกดื่น ตื่นตา ผวาลุก
เหมือนใครปลุก  จากภวังค์ ต้องนั่งนิ่ง
กลิ่นหอมกรุ่น จากหมอน ที่นอนอิง
คล้ายเรื่องจริง ยิ่งกว่าคล้าย แต่ไม่มี

กลิ่นกรุ่นกล่ำ ล้ำลึก ให้นึกถึง
ใครคนหนึ่ง เคยชิดใกล้ กลับไกลหนี
เหลือเพียงรอย รักซึ้ง ตรึงฤดี
ค่ำคืนนี้ เขาอยู่ กับผู้ใด

กอดหมอนนิ่ม แนบไว้ พร้อมใจคิด
ใช้ดวงจิต ส่งตรึง จะถึงไหม
แม้นเธอเคียง เรียงอยู่ กับผู้ใด
โปรดรู้ไว้ ใจฉันนี้ มีน้ำตา

แสงเงาจันทร์ ส่องสาด บาดใจเหลือ
รักเคยเอื้อ ถ่ายเท เสน่ห์หา
ภายใต้เงา สาดส่อง ของจันทรา
ดวงดารา ยังหลบไร้ เพราะอายเรา

คำแว่วหวาน ผ่านหู ยังรู้สึก
จิตสำนึก บอกวันนี้ ไม่มีเขา
มองม่านฟ้า วันนี้ ไม่มีเงา
เหลือเพียงเรา  กับเร้ากลิ่น ที่กินใจ

ก้มหน้าลง แนบหมอน ถอนสะอื้น
กลิ่นยังชื่น นาสา พาใจหาย
เหลือเพียงหมอน แทนไว้ ใจและกาย
ต้องเดียวดาย เพราะวันนี้ ไม่มีเธอ.

Tags:
add
ตอบโดยอ้างถึงข้อความอ้างถึง
Re : ลาก่อน ไทยเมท
        ความคิดเห็นที่ #89: 25 พ.ย. 15, 20:36 น

ดั่งน้ำกรดรดใจ

ผ่านชีวิต ผ่านวัย ไม่ไกลนัก
รู้ตระหนัก ถึงค่า ราคาหญิง
จะคิดหมาย ชายใด ไว้แอบอิง
ต้องรักจริง ที่ตรึง เพียงหนึ่งเดียว

มิเคยกล้า เกินวัย ไม่เคยคิด
ไม่เคยชิด ชายใด ให้แลเหลียว
สัมพันธ์รัก หัวใจ ก็ไร้เกลียว
ด้วยยึดเหนี่ยว ประเพณี ที่มีมา

จากบ้านป่า ด้วยใจ ที่ได้ทุกข์
มีความสุข ท่วมกาย ไร้ปัญหา
แต่หัวใจ สิ้นใคร ไปนำพา
ให้รู้ว่า เงียบเหงา เศร้าเหลือเกิน

สวรรค์ส่ง หัวใจ ใครคนนั้น
มาผูกพัน ชิดใกล้ ให้ขวยเขิน
อยากจะรัก ยังรอไว้ เขาไม่เชิญ
คิดจะเดิน จากลา ก็อาวรณ์

ความชิดใกล้ ใจเปื้อน เลือนทุกสิ่ง
ดุจแอบอิง เคียงกัน ปัจถรณ์
ครึ่งหลับฝัน ครึ่งวันตื่น ครึ่งคืนวอน
พิษรักร้อน แผดเผา เราเจียนตาย

คล้ายกับแอบ แนบชิด สนิทเนื้อ
ใจก็เอื้อ อารมณ์ สมดังหมาย
มีคำถาม ตามมา น่าละอาย
เจ้าผ่านชาย เช่นนี้ มากี่คน

เหมือนสายฟ้า ฟาดลง ตรงใจนี้
ผิดหรือนี่ หัวใจ ให้สับสน
ตั้งแต่เกิด ให้เห็น เป็นตัวตน
ไม่หลุดพ้น ประเพณี ที่มีมา

รู้ว่าตัว เราผิด ก็คิดหนัก
มาโดนผลัก เติมซ้ำ ย้ำโทษา
ทุกสิ่งให้ ที่ได้หรือ คือน้ำตา
กับคำว่า จริงไหม ที่ไม่เคย

ต้องสิ้นชาติ วาสนา คนอาภัพ
หัวใจยับ เกินกว่า มาเปิดเผย
หมดสิ้นแล้ว หัวใจ ไม่เหลือเลย
เจ็บเหลือเอ่ย อยากตายไป ให้หมดเวร.

Tags:

หน้า: 1 2 3
ตอบ
ชื่อ:
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา


[เพิ่มเติม]
ขอความร่วมมือท่านสมาชิก และผู้ใช้บริการเว็บบอร์ด
ห้ามมิให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ทั้งเนื้อหาและภาพของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ: พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
:  
ทางสนุก! จะทำการตรวจสอบ
และขออนุญาตไม่แสดงข้อความ
ที่ไม่เหมาะสม ข้อความที่
ก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่
สถาบันชาติ ศาสนา
พระมหากษัตริย์ รวมถึงข้อความที่
เข้าข่ายหลอกลวง การเผยแพร่
ภาพลามกอนาจาร หรือข้อความ
ใดๆ ที่ทำให้ผู้อื่นได้รับความ
เสียหาย บนกระทู้นี้