หน้า: 1 2  ทั้งหมด

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: ความรู้สึก ณ เวลานี้...ของผู้หญิงคนหนึ่ง  (อ่าน 2572 ครั้ง)
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« เมื่อ: 20 มี.ค. 11, 13:45 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 

อดไม่ได้..ที่จะรู้สึกสงสารเขา ..อดีตสามี..ที่ฉันเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมา

เขาเพิ่งเริ่มต้นทำธุรกิจส่วนตัว ...แต่ดูเหมือนจะทุลักทุเลมากพอควร
เพราะนอกจากจะมีปัญหาเรื่องทรัพยากรแล้ว ..หุ้นส่วนยังพึ่งพิงไม่ได้อีกต่างหาก

ในงานรับเหมาก่อสร้าง.. คงเป็นไปได้ยาก.. ที่จะมีเพียงวิศวกรคนเดียวคอยดูแลงาน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง.. หากมีงานที่ต้องดูแลในเวลาเดียวกันหลายที่

เพื่อนสมัยเรียน ปวส. ที่เขาดึงเข้ามาเป็นหุ้นส่วนด้วย ด้วยหวังจะให้ช่วยดูแลงานได้ทัดเทียมเขา
แต่กลับ..ไม่สามารถช่วยได้ดังที่คาดหวัง
เพราะนอกจากจะไม่เก่งงานแล้ว ..ยังไม่เก่งคนอีกต่างหาก


ด้วยการดำเนินธุรกิจที่มีข้อจำกัดด้านเงินทุนหมุนเวียน ..ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดูจะติดขัดไปซะหมด
อีกทั้งยังมาเจอหุ้นส่วนที่ไม่เอางานด้วยแล้ว ... ...

ด้วยความรับผิดชอบ..ที่เขาดึงเพื่อนมาลำบากด้วยแล้ว..
เขาจึงหารับงานเพิ่ม.. เพื่อให้ได้มีผลตอบแทนกลับไปยังหุ้นส่วนโดยเร็ว
แต่เมื่อเขารับงานเพิ่มขึ้นจริงๆ ..พ่อหุ้นส่วนตัวดีกลับหนีงานซะงั้น


ฟังเขาพูด.. แล้วก็อดไม่ได้ที่จะสงสาร...

เดิมที..เรานัดกันว่าวันนี้จะกลับโคราชพร้อมกัน (ฉันอยากประหยัดค่ารถ)
ฉันต้องกลับอยู่แล้วตามหน้าที่
ส่วนเขา มีงานที่นั่น..และถ้าเป็นไปได้..เขาอยากเจอลูก....

แต่วันนี้..หลังจากฟังเขาระบายซะยาวเหยียด.. ทำให้ฉันจับความได้ว่า..
ตอนนี้งานที่กรุงเทพฯ เร่งกว่า และเขาต้องปล่อยงานที่โคราช
แปลว่าเขาไม่จำเป็นต้องไปโคราช

ฉันถามเขา ..เขาบอกว่า “ก็ว่าจะไปซัก 2-3 วัน”
ฉันจึงบอกเขาไปว่า..
“ยังไม่แน่ใจนะ ว่าแม่จะยอมให้พาลูกออกไปหารึเปล่า”
เขาตอบกลับมาว่า....
.... “ไม่เป็นไร... แค่อยากเจอ”

ด้วยความที่ฉันเห็นเขาเหนื่อยและวุ่นกับเรื่องงานมากแล้ว จึงไม่อยากให้เขาไปเก้อ
เพราะโอกาสที่แม่จะอนุญาตให้เขาเจอลูก... มันน้อยมาก
เดิมทีเห็นว่าเขาต้องไปทำงานที่โคราชอยู่แล้วจึงไม่ว่าอะไร
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่
ฉันจึงย้ำกับเขาอีกครั้งถึงเรื่องที่เขาอาจไปเก้อ

เขาพูดเหมือนเดิมว่า... “ไม่เป็นไร..แค่อยากเจอ” .. “เข้าใจมั๊ย”


เขาคงเหนื่อยมาก... มากจนทำให้นึกถึงฉัน .... คนที่ไม่เคยทิ้งเขา..และร่วมสู้กับเขาทุกย่างก้าว... ร่วมเดินทางไปกับเขา..ในทุกๆ ความรู้สึก

มันสายไปมั๊ย...
ทำไมวันนั้นคุณไม่นึกถึงความดีของฉัน

มาจนวันนี้.. มันคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว



เดี๋ยวฉันจะถามแม่ให้นะ คุณจะได้ไม่ต้องไปโคราชเก้อ
ส่วนเหตุผลที่อยากเจอฉัน.... อย่าเลย...


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
Mekaman01
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 20 มี.ค. 11, 15:07 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*008 ... การ >>ซั่ม

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เจตครับ
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 20 มี.ค. 11, 15:09 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
อดไม่ได้..ที่จะรู้สึกสงสารเขา ..อดีตสามี..ที่ฉันเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมา

เขาเพิ่งเริ่มต้นทำธุรกิจส่วนตัว ...แต่ดูเหมือนจะทุลักทุเลมากพอควร
เพราะนอกจากจะมีปัญหาเรื่องทรัพยากรแล้ว ..หุ้นส่วนยังพึ่งพิงไม่ได้อีกต่างหาก

ในงานรับเหมาก่อสร้าง.. คงเป็นไปได้ยาก.. ที่จะมีเพียงวิศวกรคนเดียวคอยดูแลงาน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง.. หากมีงานที่ต้องดูแลในเวลาเดียวกันหลายที่

เพื่อนสมัยเรียน ปวส. ที่เขาดึงเข้ามาเป็นหุ้นส่วนด้วย ด้วยหวังจะให้ช่วยดูแลงานได้ทัดเทียมเขา
แต่กลับ..ไม่สามารถช่วยได้ดังที่คาดหวัง
เพราะนอกจากจะไม่เก่งงานแล้ว ..ยังไม่เก่งคนอีกต่างหาก


ด้วยการดำเนินธุรกิจที่มีข้อจำกัดด้านเงินทุนหมุนเวียน ..ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดูจะติดขัดไปซะหมด
อีกทั้งยังมาเจอหุ้นส่วนที่ไม่เอางานด้วยแล้ว ... ...

ด้วยความรับผิดชอบ..ที่เขาดึงเพื่อนมาลำบากด้วยแล้ว..
เขาจึงหารับงานเพิ่ม.. เพื่อให้ได้มีผลตอบแทนกลับไปยังหุ้นส่วนโดยเร็ว
แต่เมื่อเขารับงานเพิ่มขึ้นจริงๆ ..พ่อหุ้นส่วนตัวดีกลับหนีงานซะงั้น


ฟังเขาพูด.. แล้วก็อดไม่ได้ที่จะสงสาร...

เดิมที..เรานัดกันว่าวันนี้จะกลับโคราชพร้อมกัน (ฉันอยากประหยัดค่ารถ)
ฉันต้องกลับอยู่แล้วตามหน้าที่
ส่วนเขา มีงานที่นั่น..และถ้าเป็นไปได้..เขาอยากเจอลูก....

แต่วันนี้..หลังจากฟังเขาระบายซะยาวเหยียด.. ทำให้ฉันจับความได้ว่า..
ตอนนี้งานที่กรุงเทพฯ เร่งกว่า และเขาต้องปล่อยงานที่โคราช
แปลว่าเขาไม่จำเป็นต้องไปโคราช

ฉันถามเขา ..เขาบอกว่า “ก็ว่าจะไปซัก 2-3 วัน”
ฉันจึงบอกเขาไปว่า..
“ยังไม่แน่ใจนะ ว่าแม่จะยอมให้พาลูกออกไปหารึเปล่า”
เขาตอบกลับมาว่า....
.... “ไม่เป็นไร... แค่อยากเจอ”

ด้วยความที่ฉันเห็นเขาเหนื่อยและวุ่นกับเรื่องงานมากแล้ว จึงไม่อยากให้เขาไปเก้อ
เพราะโอกาสที่แม่จะอนุญาตให้เขาเจอลูก... มันน้อยมาก
เดิมทีเห็นว่าเขาต้องไปทำงานที่โคราชอยู่แล้วจึงไม่ว่าอะไร
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่
ฉันจึงย้ำกับเขาอีกครั้งถึงเรื่องที่เขาอาจไปเก้อ

เขาพูดเหมือนเดิมว่า... “ไม่เป็นไร..แค่อยากเจอ” .. “เข้าใจมั๊ย”


เขาคงเหนื่อยมาก... มากจนทำให้นึกถึงฉัน .... คนที่ไม่เคยทิ้งเขา..และร่วมสู้กับเขาทุกย่างก้าว... ร่วมเดินทางไปกับเขา..ในทุกๆ ความรู้สึก

มันสายไปมั๊ย...
ทำไมวันนั้นคุณไม่นึกถึงความดีของฉัน

มาจนวันนี้.. มันคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว



เดี๋ยวฉันจะถามแม่ให้นะ คุณจะได้ไม่ต้องไปโคราชเก้อ
ส่วนเหตุผลที่อยากเจอฉัน.... อย่าเลย...



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
Mekaman01
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 20 มี.ค. 11, 15:15 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เขาพูดเหมือนเดิมว่า... “ไม่เป็นไร..แค่อยากกินส้มตำ” .. “เข้าใจมั๊ย”

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 01:27 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อช่วงเย็นๆ ฉันโทรไปถามแม่
ด้วยคำถามเดิมๆ ที่ฉันเคยถามแม่ไปสองครั้งแล้ว
ว่าถ้าเขาไป จะพาลูกออกไปเที่ยวได้หรือเปล่า
..และแม่ก็ตอบเหมือนเดิมทุกครั้ง... ว่า ไม่ได้

ฉันไม่อยากพูดกับเขาให้มากความ ..จึงเพียงแค่ส่ง sms ไปบอก
ว่าแม่ไม่อนุญาต และถ้าเขาได้รับ sms แล้ว ให้ตอบกลับด้วย
เขา sms ตอบกลับมาว่า "อื้ม"

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 01:42 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อครู่นี้เขาโทรมาหา
ถามว่าฉันอยู่ไหน

ฉันบอกว่ายังอยู่กรุงเทพฯ
พรุ่งนี้จะทำธุระที่กรุงเทพฯ ให้เสร็จก่อน แล้วค่อยกลับบ้านวันอังคาร

เขาถามว่า
ทำธุระเสร็จตอนไหน

ฉันบอกว่าไม่รู้
เขาบอกว่าเขาก็มีธุระเหมือนกัน และก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเสร็จตอนไหน
(แอบคิดในใจว่า "บอกทำไม")

ฉันจึงถามเขาไปว่า "มีอะไรเหรอ?"
เขาอ้ำอึ้งไม่ตอบซักที
ฉันถามเอาจนได้

เขาบอกว่า..
.... "อยากเจอ"..

ฉันอึ้งไปเหมือนกัน..ที่เขาพูดออกมาตรงๆ อย่างนั้น
แต่ก็แค่อึดใจเดียว
แล้วฉันก็พูดกับเขาไปประมาณว่า

จะอยากเจอทำไม
เรื่องงานก็คงช่วยอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
เงิน ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วด้วย
ถ้าไม่มีอะไร..ก็ไม่ต้องเจอหรอก


เขากึ่งอึ้งกึ่งสลดกับสิ่งที่ได้ยิน
แล้วก็ตอบออกมาแบบเศร้านิดๆ
..."อืม..เข้าใจแล้ว"..


ฉันทำถูกต้องแล้วใช่มั๊ยคะ
ฉันทำถูกมั๊ย?????

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 01:46 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
q*008 ... การ >>ซั่ม เขาพูดเหมือนเดิมว่า... “ไม่เป็นไร..แค่ อยากกินส้มตำ ” .. “เข้าใจมั๊ย”

ไม่เข้าใจทั้งสองคำค่ะ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 01:59 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอนแรก..ที่คุยโทรศัพท์กับเขา (เมื่อตอนกลางวัน)
ตอนที่ฟังเขาเล่าเรื่องปัญหาเกี่ยวกับงาน
...ฉันรู้สึกสงสารเขา

จนเมื่อเขาพูดเหมือนว่าอยากเจอ..คนที่เคยอยู่เคียงข้างเขา
..ใจหนึ่งสงสาร
แต่อีกใจ ก็แอบยิ้มเยาะเขา ...แอบสมน้ำหน้าเขาอย่างนางมารร้าย

ความรู้สึกหลายๆ อย่างตีกันอยู่ในใจฉัน... และฉันสับสนมาก


ระหว่างที่ฉันนั่งพิมพ์ข้อความแรก(ที่เปิดกระทู้)
ฉันพยายามที่จะลำดับความคิด เพื่อเรียบเรียงออกมาเป็นตัวอักษร
มันไม่ง่ายเลย
แต่เพราะว่าฉันสับสน และไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
..จึงต้องเรียบเรียงออกมาให้ได้

แต่พอฉันพิมพ์ไปถึงช่วงท้าย...
สิ่งที่ฉันรับรู้..ก็คือน้ำตา...
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #8 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:06 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอนนั้น ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร
รู้แค่เพียงว่า.... เจ็บปวดเหลือเกิน ....

ความรู้สึกนั้น..มันทำให้ฉันยิ่งสับสน

และยิ่งสับสนมากเท่าไหร่..
..โอกาสที่จะคิดใคร่ครวญจนได้คำตอบ..ก็ยิ่งน้อยเท่านั้น...
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #9 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:07 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตอนนั้น ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร
รู้แค่เพียงว่า.... เจ็บปวดเหลือเกิน ....

ความรู้สึกนั้น..มันทำให้ฉันยิ่งสับสน

และยิ่งสับสนมากเท่าไหร่..
..โอกาสที่จะคิดใคร่ครวญจนได้คำตอบ..ก็ยิ่งน้อยเท่านั้น...

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #10 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:13 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เมื่อความเจ็บปวดหนึ่งถูกสะกิดขึ้นมา
ก็เหมือนกับว่า...
ความเจ็บปวดอื่นๆ ก็ถูกสะกิดขึ้นมาพร้อมๆ กันทั้งหมด

ฉันพาลนึกถึงเรื่องเจ็บปวดอื่นๆ ที่มันฝังอยู่ในใจ


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #11 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:19 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ล่าสุด.. ความรู้สึกที่ฉันจับได้
ก็คือ

นอกจากจะพาลนึกถึงเรื่องอื่นๆ ที่ทำให้เจ็บปวด
เหมือนกับการเหยียบย่ำหัวใจตัวเองให้ยิ่งบอบช้ำแล้ว
.... ฉันยังสับสนอีกด้วย

สับสนว่า..
.... ฉันทำถูกแล้วใช่มั๊ย ..ที่ไม่ให้โอกาสเขาอีก??

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
Mekaman01
เรทกระทู้
« ตอบ #12 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:33 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

การ ซั่ม คำนี้เอามาจากหนัง สุดเขต เสลดเป็นแปลว่า มีเซ็กซ์ครับ
กินส้มตำ เป็นคำล้อ มาจาก ยูทูบ แซวหนังสุดเขต ก็แปลว่า มีเซ็กซ์ ครับ

สรุปคือ นัดไปเจอกันแล้วจบด้วยการมีเซ็กซ์ครับ เพื่อคลายเครียดและรื้อฟื้นความสุขเก่าๆ ครับ q*012

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #13 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:35 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

อาจเป็นเพราะว่าหลายวันนี้ฉันเหงา..และคิดอยากมีใครซักคน
..แต่ฉันไม่มี..
ไปที่ไหนๆ ก็มักจะได้พบเห็นคนเขาอยู่กันเป็นครอบครัว..พร้อมหน้า พ่อ-แม่-ลูก
ซึ่งฉันเคยอยากมี...เคยมี.. และอยากให้ลูกมี
.... พอเขาทำท่าจะเข้ามาจีบใหม่..จึงรู้สึกหวั่นไหวไปบ้าง

ทั้งๆ ที่ก็รู้... ว่าไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เพราะเขาเปลี่ยนไปมาก..มากจนแทบจะกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉันแล้ว

และฉันก็มักจะพบความจริงตามหลังเสมอ....ว่าเขาพูดเท็จ
เขาโกหกฉัน..หลายๆ ครั้ง..หลายๆ เรื่อง ..ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
ซึ่งมันมากพอ..จนทำให้ฉันรู้สึกแคลงใจเกือบทุกครั้ง..ในคำพูด..และการกระทำของเขา

หากต้องอยู่บนความไม่เชื่อใจ ...จะอยู่กันได้อย่างไรเล่า?

ที่สำคัญ..คือ ฉันไม่สามารถลืมเรื่องในอดีตได้
....ลืมไม่ได้จริงๆ ....
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #14 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:40 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ใครที่ได้เข้ามาอ่านเรื่องราวและความรู้สึกของฉัน
โปรดแสดงความเห็นต่อการกระทำของฉันด้วย.. ว่าถูกหรือไม่
และหากพอจะมีเวลา..กรุณาช่วยวิเคราะห์/วิจารณ์ ด้วยนะคะ
หรือจะแนะนำอะไรเพิ่มเติมก็ได้

ฉันอยากหลุดพ้นจากสภาวะอารมณ์นี้ซักที....
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #15 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:48 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

แฟนเก่าคงอยากมีเซ็กซ์ด้วยมั้งครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #16 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 02:59 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ผู้หญิงที่หย่าแล้วเอาลูกมาเลี้ยงเองน่านับถือครับ เพราะผู้หญิงมีลูกติดหาแฟนใหม่ยาก ส่วนผู้ชายมีลูกติดนี่ไม่ยากเท่าไหร่ จริง ๆ แล้วแฟนเก่าน่าจะเอาลูกไปเลี้ยงเองนะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #17 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 03:12 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ทำถูกแล้วครับ แยกกันแล้ว ร่างกายก็อิสระต่อกันแล้ว หาใหม่ที่ดี ๆ ดีกว่าครับ q*013

อนึ่ง ผู้ชายที่ดีซักนิด เลิกกันควรเอาลูกไปเลี้ยงเองครับ เพราะว่า หญิงหม้ายลูกติดหาสามียาก

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #18 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 10:21 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*021



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
อนัตตา
เรทกระทู้
« ตอบ #19 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 10:44 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เขาคงรับรู้ความรู้สึกของภรรยาเก่า และคงอยากมีใครสักคนรับรู้และคุยปรับทุกข์ได้บ้าง
คงคิดถึงลูกเหมือนกัน อยากมีความมั่นคง อยู่เป็นครอบครัว แต่ไม่สามารถทำได้

ผู้ชายตราบใดที่ไม่สามารถยืนหยัดได้ คงไม่กล้ากลับไปสู้หน้าอดีตแม่ยาย
ที่ทำได้คงให้กำลังใจ และทบทวนตัวเองว่าจริงๆแล้วยังอยากร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยไหม

ความรู้สึกตอนนี้แท้จริงคืออะไร รัก สงสาร อยากช่วยเหลือ
รึว่าแค่เห็นใจพ่อของลูกผู้เป็นอดีตสามี
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #20 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 15:08 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ผมว่าฝ่ายชาย คง คิดถึง ลูก อยากเห็นหน้าลูกสักครั้ง...นะครับ

ที่เขาอธิบาย เรื่องงานจนคุณ ใจอ่อน..เกือบจะ จวนเจียน จะเห็นใจเขา..(อีกครั้งมั้ง )

ก็ เผื่อได้เห็นหน้าลูก กอดลูก..หอมลูก...จะได้มี กำลังใจลุยต่อไป(คิดทางที่ดีน๊ะ)

คุณ ทำถูกแล้ว ครับ...แต่...น่าจะจัดให้เขาได้เห็นหน้าลูก สัก หนึ่งวัน...

เพื่อเติมพลังให้เขา...(โดยไม่บอกแม่คุณ) q*021....ผมเชื่อว่าคุณเจ็บปวด

คุณเสียใจเสียรู้.เสียอะไรมากมาย....เขาก็คงทำทุกอย่าง..หรือ บางอย่างเพื่อบางสิ่ง

คุณเองก็..ต้อง..อดทน ...นิ่ง...เพื่อสยบการเคลื่อนไหวครั้งนี้ ให้มากที่สุด....

.....สำหรับผม ผมเชื่อว่า เขา คิดถึงลูก....


... q*016(เหมือนผม...ผมคิดถึงลูกมาก)
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #21 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 15:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เราก็ไม่รุ้ เค้าสร้างความผิดอะไรมากมายจนแม่ยายไม่ให้พบลูก
เราก็ไม่รุ้ว่าเค้าสร้างความผิดอะไรจนเกินจะให้อภัย

ความทุกข์เกิดขึ้นได้ทุกที่ เช่นเดียวกับความสุข

แต่คนที่อยากมีความสุขไปตลอดชีวิต ก็ต้องรู้จักตัดความทุข์นั้นออกไปเสียบ้าง

เก็บความทุกข์ไว้ ก็ไม่ได้มีประโยน์อะไรกับตัวคุณเองและลูกแน่นอน

ที่สำคัญ ทุกอย่างอยู่ทีตัวคุณเอง ที่ผ่านมาหากช่วงที่อยุ่ด้วยกัน เค้าไม่เคยแสดงความรักกับคุณเลย
ก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะหวนคืนกลับไป หลายคนที่ผ่านการมีสามีมีลูก อาจจะมากกว่าคุณแต่เค้าก็ต่อสู้ผ่านพ้นมาได้

อยากให้มองคนที่ทุกข์กว่าเรา แล้วเอามาเป็นพลัง

อยู่แล้วทุกข์ ก้อไม่ควรที่จะหวนกลับไปทุกข์อีก

หรือแยกแล้วทุกข์ ก็ควรจะกลับไปอยู่ด้วยกันอีก
ตรงนี้คนเท่านั้นที่จะตัดสินใจได้
ใช่ว่าจะพบคนใหม่แล้วจะทำให้ชีวิตคุณมีความสุข
ใช่ว่าจะพบคนใหม่แล้ว แม่คุณจะยินดีด้วย

ใจคุณเท่านั้นที่จะตัดสินใจว่าจะอยู่อย่างไรให้มีความสุข

ลูกคือลูกของคุณและเค้า ไม่ใช่ลูกของแม่คุณ แม่คุณอาจจะเลี้ยงลูกคุณมา

แม่คุณก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะกิดกันพ่อกับลูกไม่ให้เจอกัน
หากแม่คุณยังกิดกันแบบนี้
ผมเป็นห่วงเด็ก ที่จะเติบโตมาภายหน้า

ถึงแม่พ่อกับแม่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน
ก็ควรจะให้ลูกรู้ได้ว่า เค้าก็มีพ่อ เค้าก็มีแม่เหมือนเพื่อนๆเหมือนกัน

บอกแม่คุณอย่าทำปาบกับพ่อลูกเค้าเลย ไม่งั้นกรรมก็จะหมุนเวียนไปไม่จบสิ้น

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #22 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 15:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
อาจเป็นเพราะว่าหลายวันนี้ฉันเหงา..และคิดอยากมีใครซักคน
..แต่ฉันไม่มี..
ไปที่ไหนๆ ก็มักจะได้พบเห็นคนเขาอยู่กันเป็นครอบครัว..พร้อมหน้า พ่อ-แม่-ลูก
ซึ่งฉันเคยอยากมี...เคยมี.. และอยากให้ลูกมี
.... พอเขาทำท่าจะเข้ามาจีบใหม่..จึงรู้สึกหวั่นไหวไปบ้าง

ทั้งๆ ที่ก็รู้... ว่าไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เพราะเขาเปลี่ยนไปมาก..มากจนแทบจะกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉันแล้ว

และฉันก็มักจะพบความจริงตามหลังเสมอ....ว่าเขาพูดเท็จ
เขาโกหกฉัน..หลายๆ ครั้ง..หลายๆ เรื่อง ..ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
ซึ่งมันมากพอ..จนทำให้ฉันรู้สึกแคลงใจเกือบทุกครั้ง..ในคำพูด..และการกระทำของเขา

หากต้องอยู่บนความไม่เชื่อใจ ...จะอยู่กันได้อย่างไรเล่า?

ที่สำคัญ..คือ ฉันไม่สามารถลืมเรื่องในอดีตได้
....ลืมไม่ได้จริงๆ ....


เธอคงไม่รู้ ว่าผู้หญิง ที่จริงแล้ว ลืมยาก
ถ้าลองรักใครมาก ก็มักจะฝังใจ

อยากทำให้ได้ เหมือนอย่างเธอ
ไม่รู้วันไหน ต้องรอถึงเมื่อไหร่
หรือต้องรอถึง วันตาย จะลืมเธอ q*012


ผู้หญิง ลืมยาก [/glow]

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
เฉาๆ
เรทกระทู้
« ตอบ #23 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 19:28 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ชีวิตครอบครัวไม่ใช่สายน้ำที่จะหวนคืนไม่ได้...ชีวิตเป็นของเราที่จะตัดสินใจ...ไม่ใช่แม่บงการ...บางครั้งอดีตที่ผ่านมาก็คงต้องปล่อยวางไปบ้าง...และอภัยกันถ้าทำได้...บางทีมันอาจจะดีขึ้นกว่าเดิมและชีวิตมันน่าจะมีความสุขกว่าเดิม...

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #24 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 19:36 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*004 ... คิดถึงลูกต้องแบบนี้ครับ

วันเกิดลูกส่งของขวัญให้
วันปีใหม่ส่งของขวัญให้
วันเด็กส่งของขวัญให้
วันสงกรานต์ส่งของขวัญให้

ถ้าที่ผ่านมาไม่เคยส่งเสีย เหลียวแล ดูแลสารทุกข์สุขดิบ สรุปง่าย ๆ คือ ขอมีเซ็กซ์เติมพลังไปลุยงานต่อครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
Behappy29
เรทกระทู้
« ตอบ #25 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 20:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ถ้าคุณเป็นทุกข์ เพราะเห็นเขาทุกข์ คุณก็ยังมีเยื่อใยกับเขาอยู่ไม่น้อย การทำอะไรก็ตาม ถ้ามันจะช่วยให้สามีเก่าคุณ มีกำลังใจ โดยที่คุณก็รู้สึกดี มันไม่ได้เสียหายอะไร แต่ที่สำคัญก็คือ คุณต้องระวังใจคุณไว้ให้ดีคะ เพราะที่ผ่าน ไม่รู้ว่าทำไม คุณถึงเลิกกัน ทำไมแม่คุณถึงไม่ยอมให้เขาเจอลูก คุณน่าจะมีคำตอบให้กับตัวเอง
การที่พ่อ จะ เจอลูก มันก็ไม่ได้เสียหายอะไร การปิดกั้นใม่ให้ พ่อ ลูก เจอกัน น่าส
สารเด็กคะ แต่สิ่งสำคัญที่สุด คุณต้องระวังใจของคุณ อย่าให้ต้องทุกข์มากกว่าเดิม

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #26 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 23:33 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

หลังจากที่ได้เขียนอะไรออกไปซะยืดยาวเมื่อคืนนี้...ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาก

ขอขอบคุณทุกคนนะคะที่กรุณาเข้ามาแสดงความคิดเห็น
และขอบคุณไปยังผู้ที่มาตอบและลบไปแล้ว ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #27 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 23:38 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ความคิดเห็นที่ได้อ่าน...
มีทั้งสนับสนุนให้ยุติ ..และแนะนำให้กลับไปคืนดีกัน
ฉันจึงยังให้ข้อสรุปไม่ได้

อาจเป็นเพราะว่ายังรู้สึกไม่ค่อยปกติด้วยกระมัง
จึงไม่สามารถใคร่ครวญได้ทุกตัวอักษร
ได้เพียงสรุปความของแต่ละท่าน
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #28 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 23:43 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ณ ตอนนี้..เหตุการณ์ที่สร้างความกดดันแก่ฉัน...มันผ่านไปแล้ว
จึงทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายลงมาก
มากจนเกือบจะเป็นปกติ.. เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่เมื่อได้อ่านความเห็น..ซึ่งมีทั้งสองฝั่ง
ทำให้รู้สึกไม่ปกติ
แต่ยังไม่อยากคิด

อยากมองข้าม ไม่สนใจ
แต่ก็ทำไม่ได้ ..มันเหมือนหลอกตัวเอง
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #29 เมื่อ: 21 มี.ค. 11, 23:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เพราะแม้ว่าเหตุการณ์นี้ที่สร้างความกดดันแก่ฉันมันจะผ่านไปแล้ว
แต่มันไม่ได้หมายความว่า.. ปัญหามันจะยุติด้วย
ในอนาคต..ก็คงไม่พ้นต้องกลับมาวนเวียนใหม่..
หากฉันไม่ตัดสินใจเพื่อให้ได้บทสรุปที่ชัดเจน

ความจริง.. เมื่อก่อนก็ชัดเจนนะ
แต่เพราะว่าช่วงนี้..
ความอยากมีใครซักคน
บวกกับอยากให้ลูกมีพ่อ-แม่อยู่พร้อมหน้า
แล้วเขาก็มาแสดงทีท่าอย่างนี้พอดี
ก็เลยพาให้สับสนจนได้
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #30 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 00:00 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ฉันไม่รู้..ว่าในอนาคตฉันควรทำอย่างไร

ฉันต้องทำเป็นคนตายซากไร้อารมณ์อย่างนั้นเหรอ?
ฉันต้องทำเย็นชา..หน้าตาบึ้งตึง ตลอดเวลางั้นหรอ?

เขาพูดด้วยสิบคำ.. แต่ฉันควรตอบแค่หนึ่งคำ..อย่างนั้นเหรอ?
พูดได้เท่าที่จำเป็น..โดยเฉพาะคำว่า ...อื้ม..เปล่า..ก็ได้.. ...แค่นั้นเองหรอ?


ความจริงแล้วฉันเป็นคนอารมณ์ดี สดใส
....ฉันจำเป็นต้องเก็บมันไว้ใช่มั๊ย?

ฉันอยากพูดคุยกับเขาอย่างมีชีวิตชีวา.. อย่างที่ตัวฉันเป็น
โดยเฉพาะการพูดถึงพัฒนาการของลูก.. การเล่าเรื่องของลูก

ฉันเคยทำอย่างนั้นครั้งนึง ..และฉันมีความสุขมาก
...สบายใจที่สุด

จะมีใครที่จะปลาบปลื้มกับพัฒนาการของลูก..เท่ากับคนเป็นพ่อเล่า?
...ฉันรู้สึกเช่นนั้น...

ฉันไม่รู้จะแบ่งปันกับใคร...
....ก็ฉันไม่มีใครนี่นะ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #31 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 07:27 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ฉันไม่รู้..ว่าในอนาคตฉันควรทำอย่างไร

ฉันต้องทำเป็นคนตายซากไร้อารมณ์อย่างนั้นเหรอ?
ฉันต้องทำเย็นชา..หน้าตาบึ้งตึง ตลอดเวลางั้นหรอ?


เขาพูดด้วยสิบคำ.. แต่ฉันควรตอบแค่หนึ่งคำ..อย่างนั้นเหรอ?
พูดได้เท่าที่จำเป็น..โดยเฉพาะคำว่า ...อื้ม..เปล่า..ก็ได้.. ...แค่นั้นเองหรอ?


ความจริงแล้วฉันเป็นคนอารมณ์ดี สดใส
....ฉันจำเป็นต้องเก็บมันไว้ใช่มั๊ย?

ฉันอยากพูดคุยกับเขาอย่างมีชีวิตชีวา.. อย่างที่ตัวฉันเป็น
โดยเฉพาะการพูดถึงพัฒนาการของลูก.. การเล่าเรื่องของลูก

ฉันเคยทำอย่างนั้นครั้งนึง ..และฉันมีความสุขมาก
...สบายใจที่สุด


จะมีใครที่จะปลาบปลื้มกับพัฒนาการของลูก..เท่ากับคนเป็นพ่อเล่า?
...ฉันรู้สึกเช่นนั้น...

ฉันไม่รู้จะแบ่งปันกับใคร...
....ก็ฉันไม่มีใครนี่นะ..





สวัสดีคะ ....พี่สาวคนเก่ง....
ที่บอกว่า พี่ไม่มีใครอันนี้ เจเจ ขอเเย้ง นะคะ
มีป้า ลุง พี่ ๆ น้อง ๆ อีกหลายท่านเป็นห่วงพี่สาวอยู่ (มีบางท่านที่ไม่เเสดงออก)
มีหลาย ๆ ท่านตามอ่านข่าวคราวของพี่อยู่ด้วยความเป็นห่วง q*021
บางครั้งอาจจะมีบ้างที่ความเห็นขัดเเย้งกัน
เเต่ที่นี่ ณ สนุกดอทคอม ความเห็นเเตกต่าง เเต่ ไม่เเตกเเยก ....
q*021q*021

.....................................................

พี่ทำเเบบนั้นเเล้วมีความสุขสบายใจเเล้วทำไมไม่ทำต่อละคะ
เราต้องเลือกทำในสิ่งที่เรามีความสุขสบายใจมิใช่หรือ??


เลิกกันไปเเล้ว ณ ปัจุบันก้อยังคุยกันอยู่ (ในฐานะพ่อของลูก)
เเล้วทำไมต้องคุยกันด้วยหน้าตาที่บึ้งตึง เย็นชา
เป็นตัวของพี่เองที่เคยเป็นดีที่สุดคะ q*021
กลับมาร่าเริง สดใส อย่างที่พี่เคยเป็น q*021q*021


นี่เป็นเพียง คคห . ส่วนตัวของ เจเจ นะคะ
จากที่อ่านพี่ยังคงสับสนในตัวเองอยู่มาก
ค่อย ๆ คิด อะไร ที่มันเกินตัวเเละกำลังก้อให้มันผ่าน ๆ ไปบ้าง

จะคอยเป็นกำลังใจให้เสมอ....
พี่สาว สู้ สู้ .....
q*054











noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #32 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 10:43 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ทั้งหมดที่คุณได้ ระบายผ่านตัวหนังสือมา ผมสรุปเองตามความคิดของผมว่า

คุณลืมรักตัวเอง อย่างสนิทใจ

คุณมัวแต่รักคนอื่น รักคนรอบข้าง รักสังคมรอบข้าง รักสังคมการทำงาน

แต่คุณลืมที่จะรักตัวเอง ลืมแคร์ความรู้สึกตัวคุณเอง มันเลยทำให้ชีวิตคุณสะดุดอยู่เพียงแค่นี้

วนไปเวียนมาแต่ความทุกข์ ที่ผ่านมา

คุณลองกลับมารักตัวคุณเองบ้าง ทำตามใจที่คุณปราถนา ดูแลใสใจความรู้สึกของคุณ

ชีวิตคนเรา ต่อให้คนรอบข้าง พยายามให้ความสุขกับคุณหาสิ่งดีๆให้กับคุณ

มันก็ไม่เท่ากับ ตัวคุณรักตัวคุณเองหรอก

รักตัวเองให้มากๆ ดูแลความรุ้สึกตัวเองให้มากๆ
ค้นหาตัวคุณเองให้เจอ แล้วรักตัวเองให้มากผมว่าคุณจะผ่านไปได้ชีวิตจะไม่สะดุดอยู่เพียงแค่นี้

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #33 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 11:31 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
คิดจะทำอะไร ที่ใจอยากทำ ทำทุกสิ่งอย่าง เมื่อมีโอกาส

เพราะเมื่อเหลียวกับไปดู เราจะได้ไม่เสียใจในสิ่งที่อยากทำแล้วไม่ได้ทำ

มากกว่าเสียใจในสิ่งที่ทำไปแล้ว รักตัวเองด้วยนะค่ะ

(ปล.เท่าที่อ่านมา คุณเป็นคนเก่งและแกร่งมากมาย
อาจเพราะอยู่ในช่วงสับสนหาทางออกไม่เจอ)

เป็นกำลังใจและแรงใจให้นะค่ะ q*021
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22 มี.ค. 11, 13:33 น โดย nunnichow » noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #34 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 12:19 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ในห้วงแห่
งความทุกข์ภายในจิตใจ ทุกคนต้องการแค่กำลังใจ ที่จะมาเติมเต็ม ให้มีแรงต่อสู้ ต่อไป คุณและเขาก็เช่นกัน นะคะ ลองคิดทบทวนดูดีๆ อีกสักนิด q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #35 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 12:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

หากพูดจาเป็นปกติ..แบบคนมีวิญญาณ
มันเหมือนให้ความหวังแก่เขา
และคนรอบข้างก็เข้าใจผิด

ความคุ้นเคยเดิมๆ
คำเรียกติดปากเดิมๆ ที่คนส่วนใหญ่มักใช้กับคนพิเศษ แต่ฉันเผลอใช้ไปอย่างไม่ได้คิดอะไร
คำว่า "อ้วน"
น้องแท้ๆ ของฉันได้ยิน..ก็ยังสะดุด..และถามฉัน

ฉันพยายามพาลูกออกไปเจอเขาเพราะอยากให้ลูกมีความสุข (ตอนนั้นแม่อนุญาต)
แม่ยังต้องส่งคนไปตามดู.. เพื่ออะไร
แต่ฉันไม่ได้คิดอะไรหรอกนะ.. เพราะฉันรู้ว่าฉันเป็นยังไงและทำอะไรอยู่
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้หญิงคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #36 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 12:55 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

อยากทำทุกอย่าง อย่างที่ใจต้องการเหมือนกัน
แต่จะทำได้ยังไง...

หากคนรอบข้างไม่โอเค ไม่แฮปปี้
....แล้วฉันจะมีความสุขได้เหรอ ... ????


และแม้ฉันจะพยายามมากขนาดนี้แล้ว
ก็ยังไม่สามารถทำให้พวกเขาเหล่านั้นมีความสุขได้อย่างเต็มที่..อยู่ดี....
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #37 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 13:12 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

มันสายไปมั๊ย...
ทำไมวันนั้นคุณไม่นึกถึงความดีของฉัน

มาจนวันนี้.. มันคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว




ผิดไปแล้วววววววว q*001

ผิดไปแล้ว

แต่ก็ยังยืนยัน ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ

ที่แล้วแล้วมา ฉันเสียใจ

ที่ไม่รู้ความจริง ในใจเธอ


บอกได้ไหมต้องทำอะไร
จะบอกได้ไหมต้องทำยังไง
ถึงจะยอมอภัย ยกโทษที่แล้วมา

ที่แอบ ที่เผลอ รักใครคนอื่น โดยไม่รู้
ไม่เคยจะรู้ ว่าเธอปวดร้าว สักเพียงไหน



ผิดไปแล้ว

ผิดไปแล้ว

แต่ก็ยังยืนยัน ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ

ไม่คิดไม่เคย จงใจแกล้ง ทำร้ายเธอ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #38 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 13:19 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เมื่อครู่นี้เขาโทรมาหา
ถามว่าฉันอยู่ไหน

ฉันบอกว่ายังอยู่กรุงเทพฯ
พรุ่งนี้จะทำธุระที่กรุงเทพฯ ให้เสร็จก่อน แล้วค่อยกลับบ้านวันอังคาร

เขาถามว่า
ทำธุระเสร็จตอนไหน

ฉันบอกว่าไม่รู้
เขาบอกว่าเขาก็มีธุระเหมือนกัน และก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเสร็จตอนไหน
(แอบคิดในใจว่า "บอกทำไม")

ฉันจึงถามเขาไปว่า "มีอะไรเหรอ?"
เขาอ้ำอึ้งไม่ตอบซักที
ฉันถามเอาจนได้

เขาบอกว่า..
.... "อยากเจอ"..

ฉันอึ้งไปเหมือนกัน..ที่เขาพูดออกมาตรงๆ อย่างนั้น
แต่ก็แค่อึดใจเดียว
แล้วฉันก็พูดกับเขาไปประมาณว่า

จะอยากเจอทำไม
เรื่องงานก็คงช่วยอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
เงิน ตอนนี้ก็ไม่มีแล้วด้วย
ถ้าไม่มีอะไร..ก็ไม่ต้องเจอหรอก


เขากึ่งอึ้งกึ่งสลดกับสิ่งที่ได้ยิน
แล้วก็ตอบออกมาแบบเศร้านิดๆ
..."อืม..เข้าใจแล้ว"..


ฉันทำถูกต้องแล้วใช่มั๊ยคะ
ฉันทำถูกมั๊ย?????



นึกถึงวันเก่า..ที่เราทั้งสองคน..
สุขและทุกข์ทน..มาด้วยกัน..
ใจฉันอัดอั้น..แทบกลั้นลมหายใจ..
ต่อแต่นี้ไป..คงไม่เจอ..


คนอะไร..ใจฝังจำ...

บอกสักคำขอที..

ลืมมันเถิดคนดี..

ผิดไปแล้ว..อย่าซ้ำเติม..

จะประเดิมชีวิตใหม่..

ใจคงสุขกว่าเดิม
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #39 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 13:20 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
สวัสดีคะ พี่ผู้ชายคนหนึ่ง

ไหน ๆ ก้อมาเเล้ว ขอเชิญพี่มหา ที่กระทู้ อารมณ์ + ความรู้สึก ด้วย นะคะ

ขอบคุณ ล่วงหน้าคะ.... q*021
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #40 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 13:29 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ตอนแรก..ที่คุยโทรศัพท์กับเขา (เมื่อตอนกลางวัน)
ตอนที่ฟังเขาเล่าเรื่องปัญหาเกี่ยวกับงาน
...ฉันรู้สึกสงสารเขา

จนเมื่อเขาพูดเหมือนว่าอยากเจอ..คนที่เคยอยู่เคียงข้างเขา
..ใจหนึ่งสงสาร
แต่อีกใจ ก็แอบยิ้มเยาะเขา ...แอบสมน้ำหน้าเขาอย่างนางมารร้าย

ความรู้สึกหลายๆ อย่างตีกันอยู่ในใจฉัน... และฉันสับสนมาก


ระหว่างที่ฉันนั่งพิมพ์ข้อความแรก(ที่เปิดกระทู้)
ฉันพยายามที่จะลำดับความคิด เพื่อเรียบเรียงออกมาเป็นตัวอักษร
มันไม่ง่ายเลย
แต่เพราะว่าฉันสับสน และไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี
..จึงต้องเรียบเรียงออกมาให้ได้

แต่พอฉันพิมพ์ไปถึงช่วงท้าย...
สิ่งที่ฉันรับรู้..ก็คือน้ำตา...


เกลียดเธอยิ่งนักที่หลอกฉัน

เกลียดนักมาหลอกกัน

เธอทำกับฉันเจ็บช้ำอย่าบอกใคร

รักก็สุดรัก ไม่อยากรุนแรงไป

ก็ใจไม่เข้มแข็งพอ

ทั้งรักและทั้งเกลียด
สุมแน่นในหัวใจ.....สุดช้ำ q*001[/color]
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #41 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 13:37 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ตอนนั้น ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร
รู้แค่เพียงว่า.... เจ็บปวดเหลือเกิน ....

ความรู้สึกนั้น..มันทำให้ฉันยิ่งสับสน

และยิ่งสับสนมากเท่าไหร่..
..โอกาสที่จะคิดใคร่ครวญจนได้คำตอบ..ก็ยิ่งน้อยเท่านั้น...


อาการน่าเป็นห่วง ใครใครเขาก็เตือน

อาการน่าเป็นห่วง ใครใครเขาก็เตือน

คนบางคนน่าเห็นใจ เดินเดินไปแล้วเสียหลัก
เดินไปเจอะความรักตีรวน
ทำเอาใจแทบร่วงหล่น ทำเอาคนเราเซื่องซึม
ทำเอาเกือบจะลืมชื่อตัว
ไม่รู้ ไม่เห็น ว่าเป็นวันอะไร
บางครั้ง บ้านอยู่ไหน ยังคิดตั้งนาน
จะกิน ไม่กิน จะนอนมันไม่นอน
จะดูชีพจรก็ช้าลง
อาการน่าเป็นห่วง ใครใครเขาก็เตือน
อาการน่าเป็นห่วง ใครใครเขาก็เตือน
ใจคนเราถ้าโดนตัด โดนไปทีเหมือนเมามัด
มึนกันตั้งแต่เช้ายันเย็น
คนกันเองไม่น่าหลอก ทำทีเป็นมาหยอกเอิน
ทำเอาเกือบจะเดินไม่เป็น
ไม่รู้ ไม่เห็น ว่าเป็นวันอะไร
บางครั้ง บ้านอยู่ไหน ยังคิดตั้งนาน
จะกิน ไม่กิน จะนอนมันไม่นอน
จะดูชีพจรก็ช้าลง


อาการน่าเป็นห่วง ใครใครเขาก็เตือน

อาการน่าเป็นห่วง ใครใครเขาก็เตือน


ช่วยดูกันหน่อย q*00

ไม่รอด ไม่รอดหรอก q*003

ไม่รอด q*012 ไม่รอด q*013ไม่รอด q*020
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #42 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 13:44 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ล่าสุด.. ความรู้สึกที่ฉันจับได้
ก็คือ

นอกจากจะพาลนึกถึงเรื่องอื่นๆ ที่ทำให้เจ็บปวด
เหมือนกับการเหยียบย่ำหัวใจตัวเองให้ยิ่งบอบช้ำแล้ว
.... ฉันยังสับสนอีกด้วย

สับสนว่า..
.... ฉันทำถูกแล้วใช่มั๊ย ..ที่ไม่ให้โอกาสเขาอีก??



เธอเอย... เธอคงคิด เธอคงฝัน ถึงคืนวันอันอำไพ

เคียงคู่สู่หทัย บรรเจิดจิตคิดหวานหวัง

โธ่เอ๋ย ช่างกระไร ฝันอำไพ ไม่จีรัง


ไร้สิทธิ์จะคิดหวัง มนร้าง คะคว้างหาย

จินต ณ. วันคืน ผวาตื่น คืนฝันใฝ่

อ้างว้าง ณ. หทัย คงเลือนไกลให้อาวรณ์

ความจริง แสนทรมาน ฝันแหลกราญ สะท้านถอน

ใจเอ๋ย คงขาดรอน ภาพฝันหลอน ชั่วชีวี


ใจเอ๋ย คงขาดรอน ภาพฝันหลอน ชั่วชีวี
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #43 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 13:58 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 



และฉันก็มักจะพบความจริงตามหลังเสมอ....ว่าเขาพูดเท็จ
เขาโกหกฉัน..หลายๆ ครั้ง..หลายๆ เรื่อง ..ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
ซึ่งมันมากพอ..จนทำให้ฉันรู้สึกแคลงใจเกือบทุกครั้ง..ในคำพูด..และการกระทำของเขา

หากต้องอยู่บนความไม่เชื่อใจ ...จะอยู่กันได้อย่างไรเล่า?

ที่สำคัญ..คือ ฉันไม่สามารถลืมเรื่องในอดีตได้
....ลืมไม่ได้จริงๆ ....



ใครเค้าชังหน้า.. มาว่าให้เสียคน..
จำต้องฝืนทน..คนอย่างเรา..
มองแล้วยังเมิน..ดูซิช่างเหลือเกิน..
หากเราเชื้อเชิญ..คงไม่มา..


คนอะไรใจฝังจำ

บอกสักคำขอที

ลืมมันเถิดคนดี

ผิดไปแล้ว อย่าซ้ำเติม

จะประเดิมชีวิตใหม่

ใจคงสุขกว่าเดิม
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #44 เมื่อ: 22 มี.ค. 11, 14:08 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เพราะแม้ว่าเหตุการณ์นี้ที่สร้างความกดดันแก่ฉันมันจะผ่านไปแล้ว
แต่มันไม่ได้หมายความว่า.. ปัญหามันจะยุติด้วย
ในอนาคต..ก็คงไม่พ้นต้องกลับมาวนเวียนใหม่..
หากฉันไม่ตัดสินใจเพื่อให้ได้บทสรุปที่ชัดเจน

ความจริง.. เมื่อก่อนก็ชัดเจนนะ
แต่เพราะว่าช่วงนี้..
ความอยากมีใครซักคน
บวกกับอยากให้ลูกมีพ่อ-แม่อยู่พร้อมหน้า
แล้วเขาก็มาแสดงทีท่าอย่างนี้พอดี
ก็เลยพาให้สับสนจนได้


จะไปทางไหนดีจะไปทางไหนดี จะมีทางไหนที่สดใสสว่าง

จะไปทางไหนดีจะมีใครชี้ทาง หมดความมั่นใจไปหมดทุกอย่าง

เราจะไปทางไหน ....


จะไปทางไหนดีจะไปทางไหนดี จะมีทางไหนที่สดใสสว่าง

จะไปทางไหนดีจะมีใครชี้ทาง หมดความมั่นใจไปหมดทุกอย่าง

จะไปทางไหนดี


จะไปทางไหนดี จะมีทางไหนที่สดใสสว่าง

จะไปทางไหนดีจะมีใครชี้ทาง หมดความมั่นใจไปหมดทุกอย่าง

จะไปทางไหนดี


จะไปทางไหนดี จะมีทางไหนที่สดใสสว่าง

จะไปทางไหนดีจะมีใครชี้ทาง หมดความมั่นใจไปหมดทุกอย่าง

จะไปทางไหนดี


จะไปทางไหนดี จะมีทางไหนที่สดใสสว่าง

จะไปทางไหนดีจะมีใครชี้ทาง หมดความมั่นใจไปหมดทุกอย่าง

เราจะไปทางไหน q*031
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Tags:  

หน้า: 1 2  ทั้งหมด

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม