หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: ค่าชดเชยจากการระบายความในใจของลูกจ้าง  (อ่าน 25 ครั้ง)
add
เรทกระทู้
« เมื่อ: 24 ก.พ. 22, 05:52 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 
# เฟซบุ๊กเป็นเหตุให้นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยได้ตามกฎหมาย

การแสดงความคิดเห็นบนสื่อสังคมออนไลน์  ซึ่งเป็นที่นิยมและมีบัญชีผู้ใช้เป็นจำนวนมากในการสื่อสารกันได้ทั่วโลกในปัจจุบัน  คงหนีไม่พ้นกับโปรแกรมแอพพลิเคชั่นชื่อว่า เฟซบุ๊ก (facebook)      การที่ลูกจ้างเขียนข้อความลงในบัญชีของตนที่มีลักษณะเป็นการระบายความคับข้องใจเกี่ยวกับนายจ้าง        ซึ่งเมื่อเฟซบุ๊ก (facebook)  เป็นโปรแกรมที่มีบุคคลอื่นสามารถเข้าถึงข้อความในการแสดงความคิดเห็นของลูกจ้างผู้เขียนได้    ก็ย่อมเข้าใจได้ว่าผู้เขียนถูกกลั่นแกล้งจากนายจ้าง  และมีนายจ้างที่เอาเปรียบลูกจ้าง    การกระทำดังกล่าวของลูกจ้างที่แสดงความคิดเห็นในเฟซบุ๊ก (facebook)  เป็นการจงใจทำให้นายจ้างเสียหายซึ่งเป็นเหตุให้นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าได้      
 
พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541
มาตรา 119 นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างในกรณีหนึ่งกรณีใดดังต่อไปนี้
(2) ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 575 ถ้าลูกจ้างจงใจขัดคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายก็ดี  หรือละเลยไม่นำพาต่อคำสั่งเช่นว่านั้นเป็นอาจิณก็ดี ละทิ้งการงานไปเสียก็ดี กระทำความผิดอย่างร้ายแรงก็ดี  หรือทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริตก็ดี  ท่านว่านายจ้างจะไล่ออกโดยมิพักต้องบอกกล่าวล่วงหน้าหรือให้สินไหมทดแทนก็ได้
 
เรื่องจริงอิงฎีกา/  คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8206/2560
........เฟซบุ๊กเป็นสื่อออนไลน์สาธารณะที่ผู้ใช้งานใช้ในการติดต่อกับบุคคลอื่นและบุคคลอื่นสามารถเข้าถึงข้อความที่มีผู้เขียนลงบนเฟซบุ๊ก            และมีบุคคลภายนอกเข้ามาเขียนข้อความแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อความที่โจทก์เขียนไว้บนเฟซบุ๊ก   แม้ข้อความที่โจทก์เขียนดังกล่าวมีลักษณะเป็นการระบายความคับข้องใจของโจทก์     แต่ก็ทำให้ผู้อ่านข้อความเข้าใจว่าจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์  จำเลยเป็นนายจ้างที่ไม่ดี  ไม่ถูกต้อง  เอาเปรียบลูกจ้าง  และจำเลยกำลังประสบปัญหาด้านการเงิน   ทั้งโจทก์ทำงานกับจำเลยมาเป็นเวลานานย่อมทราบดีว่าการเขียนข้อความดังกล่าวย่อมมีผลกระทบต่อภาพลักษณ์ในการบริหารของจำเลยซึ่งมีความสำคัญต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการของลูกค้า   การกระทำของโจทก์จึงเป็นการทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย  ตาม พ.ร.บ. คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 119 (2)  และเป็นการกระทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริต  ตาม ป.พ.พ. มาตรา 583  จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้แก่โจทก์

 q*062 Cr : https://www.thaiasianlaw.com/
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Tags:  

หน้า: 1

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม