
ดูแล้วใหรู้สึกคิดถึงเมื่อสมัยยังเป็นเด็กจนถึงอายุได้ประมาณ 15 ปี บรรยากาศเช่นนี้คือกรุงเทพมหานคร บอกอย่างนี้คุณคงไม่เชื่อแน่นอน บรรยากาศผิดกันแต่ว่าไม่มีทิวเขาเท่านั้น นอกนั้นทุกอย่างวิถีชีวิตก็ใช่แบบนี้เลย คิดแล้วให้เสียดายเป็นที่สุด ตื่นเช้ามาก็ได้เห็นแสงเงิน แสงทองสาดส่องมาจากขอบฟ้ากว้าง กระทบยอดข้าว สายน้ำลำคลอง ยอดบัว ดอกบัว และหยดน้ำตามใบบัวและใบไม้ ลอดช่องกิ่งก้านต้นไม้ใหญ่ ส่วนตัวดิฉันก็จะหุงข้าวเตรียมทำอาหารเพื่อไปใส่บาตรที่หัวตะพานริมคลองปากคูหน้าบ้าน(คลองสามเสนนอกปัจจุบันคงจะเป็นระหว่าง รพ.ปิยะเวช-รพ.พระรามเก้า) วิถีชีวิตการกินอยู่ก็แสนจะง่ายดาย มีปลา ปู กุ้ง หอยในน้ำ มีผักในน้ำและบนบกให้เลือกเก็บกินอย่างสบาย จะเดินทางไปไหนมาไหนก็พายเรือหรือเดินเท้ากันอย่างสนุกสนานเพราะเราจะเจอกันในลำคลองก็เอ่ยปากทักทายกันไปได้ทั่ว เดินผ่านสวนหรือบ้านใครเราก็ตะโกนทักทายพูดคุยกันได้หมดทุกคน ช่วงเข้าพรรษาต้องไปวัดกันทุกวันพระ บ้านใครมีเรือหางยาวก็จะคอยรับพวกคนที่รออยู่ตามสะพานริมคลองไปด้วยกัน นอกจากเรือเต็มก็ไม่สามารถรับไปได้ก็จะบอกให้รอเรือบ้านคนอื่นต่อไป คิดอย่างนี้แล้วมีความสุขจังเลย จนไม่อยากนึกถึงสังคมของคนในปัจจุบัน สุดท้ายคงต้องขอขอบคุณสำหรับภาพและบรรยากาศดีๆ อย่างนี้ อยากย้ายไปอยู่ที่นั่นเขาจะให้เราไปอยู่ได้ไหม
